Thorbecke Scholengemeenschap

Toen God de moeders van kinderen met ADHD schiep, was hij al 6 dagen aan het overwerken.
Een engel verscheen en zei:
"U steekt wel erg veel tijd en werk in deze exemplaren"."
"Heb je de specificaties van deze bestelling al eens gelezen?" Vroeg God vermoeid.
"De moeder van zo'n kind moet buitengewoon goede ogen hebben, zodat ze kan zien hoe bijzonder haar kind is, wanneer allen verblind zijn door het syndroom.
Ze heeft ook véél meer energie nodig dan normaal, zodat ze het nooit opgeeft, ook niet wanneer anderen dat wel doen.
Haar huid moet extra dik zijn om alle onrecht te kunnen verdragen en alle kritiek op haar opvoedcapaciteiten.
Ik heb haar zelfs een sterker hart gegeven met een groter vermogen om lief te hebben en te begrijpen".
"God", zei de engel terwijl ze Zijn mouw aanraakte, "U kunt beter wat rusten en er morgen verder aan werken."
"Dat kan ik niet", sprak God, "er zijn meer kinderen met ADHD dan de wereld weet."
De engel vloog langszaam rond het schepsel en bestudeerde het nauwkeurig. Opeens stopte ze en boog zich voorover.
Haar vinger gleed over de wang van een vrouw.
"Ze lekt" zei de engel, "ik denk dat U er te lang aan heeft doorgewerkt!"
"Dat is geen lek", zei God,"dat is een traan."
"Waar is die voor?" vroeg de engel.
"Ik neem aan voor opgekropte emoties, voor teveel onrechtvaardigheid, voor gebrek aan begrip", zei God.
"U bent werkelijk geniaal!!", zei de engel.
God keek somber en leunde achterover in zijn stoel.
"Die traan heb ik niet gemaakt!", zei Hij.....

Dus ik zat beneden om ongeveer half 2 was te vouwen en tv te kijken en ik kan je verzekeren, belspelletjes zijn met drank op een stuk leuker dan wanneer je nuchter naar ze kijkt, maar dat was bijzaak.
Ik zat daar om mijn vriendin te steunen door dik en dun( flauw woordgrapje maar ja)

Gelukkig voor mij begonnen de weeen al erg snel, zo rond een uur of twee waren ze al behoorlijk heftig en volgden ze elkaar redelijk rap op.
Dus vanaf 2 uur zat ik met de stopwatch recht tegen over patries om de tijd op te nemen die tussen de elkaar opvolgende weeen zat.
Dit kon ik erg goed, want ik zit natuurlijk ook regelmatig met de stopwatch voor de tv tijdens grote wielerrondes, om zelf de tijd op te nemen die tussen de kopgroep en de achtervolgers zat en ook daar heb ik erg veel plezier in, kat in t bakkie dus.

Op een gegeven moment volgden de weeen elkaar zo snel op, en ik moet ff kijken hoe snel ook al weer.
ja hier staat t:

-Heb je weeën, een uur lang, om de vier tot vijf minuten en houdt elke wee zo’n 60 tot 90 seconden aan, bel de verloskundige.
-Zijn de weeën nog onregelmatig en zijn de tussenpozen langer dan vijf minuten, wacht het dan nog even rustig af. Het zou nog kunnen afzakken.

wij hadden op dat moment <zo ongeveer half 4,4 uur dat t was, optie 1, dus volgens patries tijd om de verloskundige te bellen.
Ik stribbelde nog tegen, want ik wil zelf altijd zeker weten dat we goed zaten, stel je voor dat je voor niets belt.
Maar ik heb ergens eens gelezen dat je een bevallende vrouw nooit moet tegenspreken, dus met knikkende knieen belde ik onze verloskundige op.

de telefoon ging wel 6 x over, maar toen nam ze op met een slaperige stem:
-met saskia
-goede morgen saskia je spreekt met rik drost.
-sorry meneer drost, zei u nou goede morgen?
heeft u enig idee hoe laat t is, als ik u rond 4 uur s ochtends zou bellen zou u dat dan een goede morgen waard vinden?
-euhm nee mevrouw sorry hiervoor
-u moet dan wel een hele goede reden hebben om mij zo vroeg wakker te bellen
-nou mevrouw, mijn vrouw ligt te bevallen ik ik denk dat de weeen al een uur lang regelmatig om de 5 minuten komen.
-je denkt....... zei je

hier was ik dus zo bang voor, dat we het dus helemaal bij t verkeerde eind haddn en dat ik die vrouw voor niets uit haar bed belde.
maar gelukkig ging t telefoon gesprek heel anders.
-hoi saskia met rik drost, mijn vriendin patricia heeft al een uur lang regelmatige weeen om de 5 minuten
-ok rik ik kom eraan.

heerlijk toch.

dus om half 5 ongeveer ging de bel en stond saskia voor de deur.
ze voelde even aan patries om na te gaan hoe ver we daadwerkelijk waren en daarna was t wachten op de persweeen.
ondertussen kreeg ik allerlei klusjes en was drukker met er voor te zorgen dat alles in huis in orde was voor onze toekomstige trots, dan dat ik bezig was met patries, maar ik kan me voorstellen dat ze op dit moment meer had aan een verloskundige dan aan een leek die geen idee had wat hij op dit moment moest zeggen of doen.

totdat ik uit de slaapkamer de volgende conversatie opving.
nou de persweeen laten wel erg op zich wachten, waarop patries antwoordde:
euhm mijn oma en moeder hebben ook nooit persweeen gehad.
toen viel er een diepe stilte...
ik dacht nog bij mezelf, waarom kom je hier nu pas mee, die vrouw die pakt haar spullen met de woorden nou dan zoek je t zelf maar uit, 9 maanden lang heb je de tijd om dit te vertellen en op t moment supreme( stel je voor dat ruud van nistelrooy tijdens de ek finale de winnende treffer maakt en dan in de camera's roept dat ie doping heeft gebruikt) dat doe je niet dat kan echt niet.

saskia bleef darentegen erg rustig en bedacht allerlei rare posities om te kijken of t kind zonder persweeen ter werled kon worden gebracht, hierbij werd ik veelvuldig als stoel of soort van hefboom gebruikt, maar niets hielp en we werden gesommeerd zo rond 7 uur s ochtends om onze spullen bijeen te pakken en naar het ziekenhuis te gaan.
patries met saskia in de auto en ik in de eigen auto er achter aan.
ondertussen werd de kraamhulp, die ik op 5uur half 6 gebeld had ook nog ff door mij verteld dat we weg gingen (die stond voor de deur en haar vriend was net weg met de auto, lekker geregeld)

en dat kwartiertje in de auto was t langste kwartier uit mn leven.
stel je voor dat ik et laat was en dat ons kind onderweg geboren werd en ik er niet bij was.
Ik heb me heel wat doemscenario's in mijn hoofd gehaald tijdens die eenzame autorit, maar gelukkig was er nog niets gebeurd toen ik het ziekenhuis binnenstormde en op zoek ging naar de kamer waar patries vastgeketend lag op een of ander bed.
tenminste zo leek t, grote beugels waar d'r benen in lagen en weet ik wat nog allemaal wel niet meer, t leek wel een operaite kamer, al weet ik niet hoe die er van binnen uitzien, maar volgens mij zoiets als die kamer.

O ja nog een ding, probeer nooit je vrouw te bezwangeren als t ongeveer 9 maanden later volle maan is, want door de aantrekkingskracht van de maan bevallen vrouwen vaak tijdens volle maan of zo, heel raar verhaal,maar geloof me maar gewoon.

wij hadden dat dus wel gedaan en t was een chaos in t ziekenhuis, het personeel was niet voorbereid op zoveel bevallende vrouwen tegelijkertijd en rende histerisch op en neer tussen de verschillende bevallings ruimten, het viel mij nog mee dat we alleen op zo'n kamer lagen, want in mijn beleving werden de zwangere vrouwen bij bosjes het ziekenhuis binnen gedragen, zo erg was t.

ok terug naar ons verhaal, aptries die nog steeds geen persweeen had, die ook nooit gehad heeft had steeds meer moeite om kracht te zetten om ons kind er uit te persen.
Ik bedoel, ze was al vanaf half 5 bezig met deze enorme krachts inspanning en het was nu al kwart voor 8, dus het lijkt me logisch dat de krachten dan redelijk uit je lichaam gelopen zijn.
er werd om ons heen druk overen weer geschreeuwd,waarschijnlijk overleg, en er werd besloten onze trots met een soort van pomp uit patries te trekken.

Ik kan je verzekeren dit is een van de meest afschuwelijke momenten uit mijn leven geweest.
die pomp wordt op een of andere manier bij de vrouw naarbinnen gebracht, op t hoofd van het kind vastgezogen en dan is het een soort van trekken wat je trekken kan, om zo het kind uit de vrouw naar buiten te rossen en er wordt niet bepaald aan het geslachtsdeel van de vrouw gedacht.

Ik stond daar dus bovenop met mijn gezicht
de pomp werd binnengebracht en 5 of 6 mensen begonnen er als een gek aan te trekken, maar de pomp zat muurvast.
Op dat moment dacht 1 of andere idioot dat t nodig was om een "knipje" in de schaamlippen van mijn vrouw te zetten, zodat onze trots er wat makkelijker uit kon komen.
De gene aan wie dit volslagen idiote bevel gegeven was had waarschijnlijk wat te veel bloederige actie en/of horrofilms gezien want hij begon met een enorme heggeschaar op mijn vriendin in te hakken alsof hij midden op een middeleeuws slagveld stond.

Ik zag t allemaal stijf van de schrik en met lede ogen aan, maar niet heel lang daarna voelde ik mijn hart overslaan en een gevoel, wat ik tot de dag van vandaag nog geregeld voel, maar wat met geen pen te beschrijven is vulde mijn lichaam van top tot teen.
Daar op dat moment in t ziekenhuis in Hoorn gebeurde mij t mooiste wat mij ooit is overkomen, daar lag ie op de buik van mijn vriendin, naakt en volkomen hulpeloos zoekend naar de warmte die hij 9 maanden lang als zo prettig ervaren had, mijn zoon
mijn Sem.

en je mag me sentimenteel noemen, maar ik heb met m mee gehuild daar tussen al die doktoren en wat voor mensen heb ik met m mee gehuild, want de geboorte van dit moois maakte iets in mij los wat onbeschrijvelijk was en ik moets wel huilen, de knop was om, ik was de vader van de trots die daar lag en ik was trots,blij,verliefd,moe en de gelukkigste man op aarde.

en echt de clichees kloppen
papa worden is t mooiste wat er is.

papa is een eretitel
papa zijn is cool
word zelf nou eerst maar papa
dan snap je vast wat ik bedoel

ja voor de oplettende lezers idd de dag van nederland-italie.
en aangezien ik nogal mee leef met het nederlands elftal dus een enorme spannende dag voor mij.
ik merk wel dat ik ouder word, bij vorige toernooien kon ik nog moeilijk in slaap komen als nederland de volgende dag moest voetballen, maar gisteren ging t eigenlijk vrij gemakkelijk, of is dat gewoon berusting?

Vandaag de hele dag vrij dus een hele lange dag, want we spelen pas om 20.45.
gelukkig heb ik Sem bij me, Sem is mijn zoon van 19 maanden en hij gaat mij gezelschap houden tijdens deze lange warme dag, dat doet hij geheel in de traditionele kleuren van het nederlands elftal ORANJE.
Sem is namelijk net als zijn vader groot fan van het nederlands elftal, dat zei zn vader tenminste.

het is nu 8.45 dus dat betekent nog precies 12 uur voor de aftrap en ik moet nog zoveel doen.
ik moet nog zorgen dat het unlucky shirt bij emiel thuis komt, want als dat shirt bij mij in de buurt komt dan brengt dat echt super veel ongeluk. en emiel droeg m tijdens de overwinning op zweden tijdens ek 2004( juist toen we van ons pingel syndroom afkwamen dus bij emiel werkt de vloek niet)

laatst speelde nederland tegen oostenrijk en ik wilde het shirt ( dat nederland droeg tijdens de wk 2002 kwalificatie, kan het ongelukkiger)nog 1 x een kans geven, want kom op bijgeloof is toch allemaal onzin toch?

Ik droeg dat shirt tijdens die wedstrijd en wat gebeurt er, ja idd nedeland staat bij rust met 3-1 achter.
ik ben naar huis gegaan, met de smoes dat ik ff bij sem ging kijken, heb in de rust een ander shirt aangetrokken en...
juist nederland won met 4-3.
dat betekent toch iets??? of ligt t nou weer allemaal alleen aan mij?

ik hoop dat nederland vanavond een geweldig resultaat gat neer zetten op weg naar die lang verwacht ek overwinning en ik wens iedereen vanavond daarom ook heel veel suc6.


met jou is alles leuker
met jou is alles fijn
met jou is alles beter
ben zo Blij jouw papa te zijn

Goedemorgen vrienden en vriendinnen,

Ik zal open en eerlijk tegen jullie zijn:

Wegens financiele problemen ben ik genoodzaakt om mijn reis z.s.m. te beeindigen en terug naar huis te keren.

Wat zeg ik, ik ben er al!!!

Jazekers, eigenlijks ben ik gister om 14.30 geland in Dusseldorf waar Tommie mij heeft opgepikt en me (na een klein stukje om te hebben gereden) veilig heeft thuisgebracht.

En natuurlijk niet alleen vanwege financiele redenen ben ik terug naar het NL terug gekeerd, ook natuurlijk vanwege het komende EK, de zomer, geplande bruiloften en goed ja ik geef het toe: ik heb na 8 maanden een klein beetje heimwee gekregen.

Daarnaast heb ik een verzadigd en voldaan gevoel. Het moment was daar dat ik even weer het normale leven op moet pakken, om straks weer volledig van een eventuele nieuwe reis te kunnen genieten.

Dus jah, i.p.v. van 12 maanden, maar 8 maanden gereisd. Heb 2/3 volbracht, meer dan ik zelf had gedacht. Ook ben ik zeer tevreden over wat ik allemaal gezien en gedaan heb tijdens mijn reis door Thailand, Australie en Nieuw Zeeland.

Het moment is daar om iedereen weer te zien en een beetje bij te praten! Gezelligheid!! Daar zie ik zeker naar uit!

Jaah, goed dan vraag je je natuurlijk af, wat zijn de verdere plannen van Joost? Deze plannen heb ik op dit moment nog niet gemaakt. Er zijn vele opties, allemaal met goede en slechte kanten. Allemaal keuzes, keuzes keuzes. Vershrikkelijk moeilijk!

Dus wat doe je dan, daar denk je gewoon niet over na en dan maak je gewoon geen keuzes! Lekker makkelijk!! Op dit moment eerst maar eens even rustig aan doen, zo'n 8 maanden vakantie gaat je niet in de koude kleren zitten, haha!

O ja, super bedankt voor alle reacties tijdens de reis, ik heb ze altijd met veel plezier gelezen.

Nou tot ziens dan maar weer! Boks! x

lachuh
rik gaat bloggen
ik heb gehoord dat dit namelijk heel erg in is en ik wil klarblijkelijk ook erg in zijn.
dat krijg je denk ik als je de 30 zo langzaam in de ogen begint te kijken.
langzaam zei ik, maak dar maar snel van want over 2 maand is het gewoon zover, dan is het jeugdige leventje er helemaal van af en moeten we ons volgens de regels "volwassen"gedragen, ik denk dat ik daar nog al wat moeite mee ga hebben.

In mijn blog zal ik je de saaie en minder saaie belevenissen van mijn leven vertellen en licht ik heel misschien een tipje van de sluier op over het persoontje achter het masker.
nieuwsgierig?
ik zal proberen zo snel mogelijk weer iets van het toetsenbord af proberen te tikken, zodat deze blog lekker up to date blijft.
maar ik ken mezelf ik maak eigenlijk nooit iets af.....

alleen is maar alleen
samen is veel fijner
maar zo midden in een groep
voel ik mij alleen maar kleiner.

Veel Nederlanders denken nog steeds dat "nederlands is mijn goeiste vak op school" een correcte Nederlandse zin is. Leerlingen weten het verschil tussen het onderwerp en het lijdend voorwerp niet meer onder woorden te brengen. Studenten kunnen geen fatsoenlijk werkwoord meer spellen. PABO-studenten komen niet verder dan "hij is groter als ik" en "ik wordt moe van al die regeltjes die ik niet begijp.........."

Voor iedereen die zich blauw ergert aan de verarming en de verkrachtingen van de Nederlandse taal is er nu een Hyve voor mensen die er iets tegen willen doen:

http://reddenederlandsetaal.hyves.nl/

- Irriteer jij je ook zo aan het waardeloze Nederlands van veel Nederlanders?

- Ben jij ook van mening dat de "nieuwe spelling" een onzinnige verarming is van onze Nederlandse taal?

- Ben jij vóór fatsoenlijk taalonderwijs op onze Nederlandse scholen, MBO's, HBO's en universiteiten?

Dan is deze Hyve iets voor jou!

http://reddenederlandsetaal.hyves.nl/

Kahramanl&#305;k

Kahramanl&#305;k ne yaln&#305;z bir yükseli&#351; demektir,
Ne de y&#305;ld&#305;zlar gibi parlay&#305;p sönmektir.
Ölmezli&#287;i dü&#351;ünmek bo&#351;una bir emektir;
Kahramanl&#305;k; sald&#305;r&#305;p bir daha dönmemektir.

S&#305;zlasa da gönüller dü&#351;enlerin yas&#305;ndan
Ko&#351;ar ad&#305;m gitmeli onlar&#305;n arkas&#305;ndan.
Kahramanl&#305;k; içerek ac&#305; ölüm tas&#305;ndan
Ileriye at&#305;lmak ve sonra dönmemektir.

Y&#305;rt&#305;c&#305;lar az ya&#351;ar... Uzun sürmez do&#287;anl&#305;k...
Her &#305;&#351;&#305;&#287;&#305;n ard&#305;nda gizlidir bir karanl&#305;k.
Ads&#305;z sans&#305;z olsa da, en büyük kahramanl&#305;k;
Göz k&#305;rpmadan sald&#305;r&#305;p bir daha dönmemektir.

Kahramanl&#305;k ne yaln&#305;z bir yükseli&#351; demektir,
Ne de y&#305;ld&#305;zlar gibi parlay&#305;p sönmektir.
Bunun için ölüme bir at&#305;l&#305;&#351; gerekir.
At&#305;ld&#305;ktan sonra bir daha dönmemektir...

Yaln&#305;zl&#305;k

Yine ak&#305;mda bugün sen vars&#305;n,
Yine derdinle hayalim hasta.
Bürüsün kalbimi derdin sars&#305;n;
Bir ümit var bu tükenmez yasta.

Bir yaram var! Ona merhem vurman,
Bir hayaldir ki gönülden ta&#351;&#305;yor.
Ay&#305;r&#305;rken bizi yollar ve zaman,
Sana kalbim daha çok yakla&#351;&#305;yor.

Nerde bilmem o geçen günlerimiz?
Art&#305;k onlar yeniden gelmeyecek.
Nerde k&#305;rlar, uzayan yol ve deniz,
O öten ku&#351;, o güzel pembe çiçek?

Göklerin ziyneti mes’ut ku&#351;lar
Ötü&#351;ürlerdi ya&#287;arken ya&#287;mur.
&#351;imdi onlarda melul olmu&#351;lar,
Çünkü art&#305;k ne &#305;&#351;&#305;k var, ne de nur.

Dinledik rüzgar&#305; sessiz sesssiz
Okuyorken bize bir gaml&#305; kitap.
Suya çizmi&#351;ti gümü&#351;ten bir iz,
Yükselirken gece da&#287;dan mehtap.

&#351;imdi hülyaya gömülmü&#351; ölüyüm;
Ne gelen var, ne giden var, ne soran.
Izt&#305;rap yaylas&#305;y&#305;m gam çölüyüm;
Esiyor sadece gönlümde boran.

Bir hayal alemi ard&#305;nda; uzak,
Sisli iklimlere sürdüm, gittim.
Varl&#305;&#287;&#305;m burda sönüp kaybolacak...
Belki ben &#351;imdiden öldüm... Bittim...