Member details
 
29 Apr, 12:39, 118 x viewed Ik loop over straat. Dat kleine eindje van school naar huis lijkt uren te duren. Het is koud. Ik kan niet wachten tot ik thuis ben. Als ik de deur opendoe zie ik een bekende jas hangen. Ik hang mijn jas op, en loop de kamer in. Aan de lange tafel zit Erwin, mijn vriendje. Ik ren naar hem toe en omhels hem, fijn dat je er bent, zeg ik. Hij geeft me een kopje op mijn schouder en vraagt: Zullen we naar boven gaan? Ik knik, en samen lopen we naar boven. Ik plof op mijn bed neer, en Erwin gaat in mijn zitzak zitten. Wil je een Cd-tje opzetten?, vraagt hij. Tuurlijk, zeg ik, voor jou alles! Ik pak het tasje met cd’s en laat hem er een kiezen. Het wordt die van Kelly Clackson. Eigenlijk heb ik die nu al wel duizend keer gehoord, en wil ik wel eens iets anders, maar ik doe alles voor Erwin. Hij komt naast me zitten. Hij begint me te aaien alsof ik zijn kat ben. Als kat zou ik hier de pest over in hebben, maar als mens vind ik het heerlijk. Wat heb ik toch een lief vriendje, denk ik… Dan staat hij op. Nee, niet gaan, protesteer ik. Doe ik niet, is zijn antwoord. Hij haalt een plastic zakje uit zijn jaszak, en geeft het aan mij. Hier, dit is voor jou, zegt hij. Ik maak het open, en zie dat het een gloednieuwe Ipod is. Ik kan wel janken van blijdschap. Dank je wel!, roep ik. Erwin draait de Ipod om en ik zie dat er op de achterkant mijn naam en adres staat. Geweldig! Wat hou ik toch ongelofelijk veel van mijn vriendje. Ik vind hem echt fantastisch. Ik geef hem een dikke knuffel. Sorry schat, maar ik moet nu echt weg, zegt hij. Okee, tot morgen dan, jij bij mij of ik bij jou? Jij bij mij? Okee, dag schat, zeg ik. Dan loopt hij de deur uit. Shit, zit ik weer met Kelly Clackson.

Ik ren het schoolplein op. Ik ben wat aan de late kant. Gelukkig staan er nog steeds groepjes buiten, en ook mijn vrienden. Ik ga bij ze staan. Zo, jij bent laat, zegt Sophie tegen me. Sorry, ma moest weer eens zeuren, zeg ik. Ach, geeft niet…, zegt ze. Tijdens wiskunde zit Sophie naast me. Op het moment dat de leraar weg is buigt Sophie zich naar me toe. Ik heb gehoord dat er een bende achter Erwin aanzit, zegt ze. Dat kan niet, daar heeft hij niks over gezegd, zeg ik. Jawel, het is zo, vraag het hem maar, zegt ze.

Na school ren ik naar buiten, pak mijn fiets en race naar Erwin's huis. Ik bonk op de deur. Geen reactie. Weer bonk ik. Nog steeds niks. Ik klop nog één keer heel hard. Dan hoor ik een stem: Wie is daar? Ik, Maia, roep ik. De deur word op een kier opengedaan. Kom snel binnen, Erwin is boven, zegt zijn moeder. Ik loop naar boven, en daar zit Erwin, op zijn kamer. Hij zit verstopt in een boek, en hij kijkt alsof hij elk moment in huilen kan uitbarsten. Wat is er?, vraag ik aan hem. Erwin zucht. Toen ik gisteren thuiskwam van jou, stonden er vier jongens van ongeveer achttien op de stoep. Achttien, schiet er door me heen. Erwin is vijftien… Ze zeiden dat ze nog geld van me zouden krijgen, dat ik het geld wat ik van ze had geleend nog niet had gegeven, verteld hij verder. Ik zei dat ik nooit geld van hun had geleend, en ik ging naar binnen. Maar toen ik net binnen was begonnen ze aan te kloppen. Ma deed open, en ze dreigden met een mes. Sinds gisteren hebben we geen rust meer. Wat erg… Ik weet voor de rest niks te zeggen. Erwin kijkt me aan en geeft me een handkus. Je bent een heel lief vriendinnetje. En jij een lief vriendje, zeg ik. Sorry schat, maar ik heb heel veel huiswerk, ik moet gaan, zeg ik. Okee, zegt hij, en hij geeft me een knuffel.

Zodra ik thuis ben ren ik naar mijn kamer. Ik pak mijn mobiel en bel Sophie. So, met mij. Hoi, hoe ist, begint Sophie. Ja, maar ik ben net bij Erwin geweest, zeg ik haastig, voordat ze verdergaat. En? Het klopt. Hij zou geld van een paar jongens geleend hebben, en niet terug gegeven hebben. Hij kende die jongens niet eens. Ze waren achttien. Maar sinds gisteravond bonken ze de hele tijd op de deur, en als ze opendoen, worden ze bedreigd, vertel ik. Even is het stil aan de andere kant. Wow, das wel heel heftig, zegt ze uiteindelijk. Vond ik ook, ik schrok echt. Toen ik binnenkwam zat ie bang verborgen in een boek, en hij zag eruit alsof elk moment kon gaan huilen, ga ik verder. Ach, ik heb gewoon medelijden met die jongen, zegt Sophie met een zielig stemmetje. Ik hoor dat ze het meent. Ik ook, zeg ik. Verder nog nieuws? Nee, niet echt. Okee, als je het niet erg vind ga ik dan weer ophangen, Maai…? Tuurlijk vind ik dat niet erg, antwoord ik. Okee, doei! Doeiiii!

Ik verveel me. Voor huiswerk vind ik het eigenlijk nog te vroeg. Dan maar MSN.
Ik meld me aan, er is alleen niemand online. Dus dan maar weer offline.

De volgende dag voel ik me bezorgd. Vooral als er ineens vuurwerk te horen is, vlakbij de school. Ik durf met niemand mee te gaan en ga na schooltijd meteen naar huis. Ik zit de hele dag op mijn kamer, en ben toch maar aan mijn huiwerk begonnen. Na het eten, als ik net weer naar boven wil vertrekken, gaat de bel. Ik doe open. Het is Sophie. Maia, kan ik je even spreken?, vraagt ze met een ernstige stem. Natuurlijk, kom maar mee naar boven, zeg ik. Als we boven zijn begint Sophie. Ik kreeg net een telefoontje van de moeder van Erwin, begint ze. En?, vraag ik. Erwin, stottert Sophie. Erwin is… Ja, wat is er? Erwin is vermoord, zegt ze uiteindelijk. WAT!!, roep ik?? Door die jongens, begint Sophie. Alleen zijn ze meteen weggevlucht, en zijn ze nu weggevlucht… Maar… Rustig maar, zegt Sophie. Toen zijn moeder boodschappen ging doen zag ze een wit laken enzo liggen, en toen ze vroeg wat er aan de hand was, zag ze haar eigen zoon onder het laken liggen. Hij had drie kogels door zijn lichaam. Één in zijn nek, een in zijn buik, en een in zijn been, vertelt Sophie. Is er al meer bekend, vraag ik. Nee, ze zijn het aan het onderzoeken. Sterkte Maai, ik denk dat je het er best moeilijk mee zal hebben… Ik knik. Dank je wel. Ik ga maar weer eens, zegt Sophie. Ik knik, vind je het erg om alleen naar beneden te gaan. Nee, natuurlijk niet, zegt ze. Zodra ik zeker weet dat ze weg is ga ik languit op mijn bed liggen. Ik barst in huilen uit. Mijn… Mijn lieve vriendje. Erwin, dood. Ik kan het nog steeds niet geloven.

De volgende dag mag ik thuisblijven. Ik ga langs het huis van Erwin's ouders, om e condoleren. Ze zijn heel aardig, en ik merk dat zij het er ook erg moeilijk mee hebben. Na ongeveer drie uur bij hen gezeten te hebben ga ik weer naar huis. Ik ga eventjes slapen, want ik ben ongelofelijk moe.

Op de dag van de begrafenis van Erwin, mag iedereen eerst nog afscheid nemen, als ze willen. Sophie en ik doen het ook. Erwin ligt op een soort bedbank. Gelukkig zie je alleen een paar littekens, geen wonden. Hij ziet er erg nep uit. Ik aai hem. Dan geef ik hem voorzichtig een kusje op zijn mond. Erwin, fluister ik in zijn oor, voor het geval dat je dit hoort… Ik hou van je. Ook nu je … Nouja, je weet wel.
Vergeet dat nooit. Sophie aait hem, en drukt een kus op zijn hand. Ook zij fluistert wat: Lieve Erwin, ik hou ook heel veel van je. Na de begrafenis lopen Sophie en ik naar mijn huis. Dan denk ik ergens aan. Ik sprint naar binnen, pak iets, en ren terug naar de begraafplaats. Gelukkig, het graf is nog niet dicht. Ik vraag of ik er iets in mag leggen. Het mag. Ik pak mijn nieuwe Ipod, geef er een zoen op, en leg hem op de kist.

:'-( :'-( :-( :-( ':'-( :'-(
Check out other blogs here!Sidy(k) Snoop!:snoopy:
   Flag as offensive
Tags (i)
The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog.
 
Tuesday, 09:30
Ambertjeee!!!:-)

Lief dat je het zegt, en ja, dat doe ik. Maar ik ben nu met een boek bezig!:-d
Monday, 21:38
Schrijf nog een verhaal Sidz,;D
8 Jun, 17:36
Tjaa...
19 May, 18:04
Echt super mooi! Werd er meteen helemaal verdrietig van....
18 May, 09:53
Kdenk het;-) :-$
18 May, 09:42
ga je nog een keer een verhaal schrijven???
10 May, 14:11
:-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$ :-$
10 May, 14:08
Echt goed.;-)

Houvanjee Schat,(l) '
7 May, 06:26
Tuurlijk kan dat!! Eigen mening hoor!!:xd: :peace:
5 May, 22:45
maar ik vind het gewoon nog een beetje kinderlijk geschreven, kan toch
2 May, 19:11
Nou Juf,

Je laat me nu wel erg blozen... :-$ :-$ :-$ :-$ :-$
2 May, 18:36
Zo he inderdaad een erg spannend verhaal. Ik moest het echt uitlezen, ook al was Iris erg vervelend ondertussen.
Ben ook wel benieuwd hoe het verder gaat...
2 May, 18:17
OMG, dit is een kei mooi verhaal!
Ik zat echt met spanning te lezen!

Kusjes, Houvanje!(l)
2 May, 06:51
Hi Mam,

Daar zijn Amber en ik samen mee bezig, dus misshcien...

:handkiss:


P.s @ Amber!!! Okee!!! Leuk!!:typing:
1 May, 21:59
Jeetje Sidz, echt goed! Ben onder de indruk en trots op mijn meisje. Je kunt er ook een vervolg op schrijven, ik ben namelijk erg benieuwd of de jongens die het hebben gedaan ook gepakt worden door de politie!
(k) van mama