|
|
|
|
'Fitna is live'. Dat SMS-je kreeg ik afgelopen donderdag om vijf over zeven 's avonds. De afzender was van Martin Bosma, Tweede Kamerlid van de PVV. Ik zat in de auto naar de tv-studio waar 'Raymann in laat' zou worden opgenomen. Aangekomen in de studio grepen we meteen een laptop en zag ik in de coulissen van de studio de film. Het bleek een prittstift-project: veel bekende you-tube beelden achter elkaar plakken, en klaar is kees. Elf september, onthoofdingen, enzovoort. Rond de laptop verzamelden zich steeds meer mensen, waaronder een aantal programmamedewerkers met een Islamtische achtergrond. Gemengde gevoelens daar. "Deze beelden kennen we toch al?" Iemand anders zei dat ze de opsomming van beelden wel schokkend vond. "Het is een collage van alles waar een weldenkende moslim óók tegen is".
Ikzelf vond de film niet zo verrassend. Weinig nieuws en weinig creatief. Een paar weken geleden heb ik in een column op GeenStijl een scenario voor de film uitgedacht dat misschien nog wel meer confronterend zou zijn geweest. De hype voorafgaand aan de film was eigenlijk interessanter dan de film zelf. Nog voor de film uit was, stonden er al baardmannen in Afghanistan te protesteren. Waanzin. En dan de media. De media was de afgelopen maanden in de meest opperste staat van oppervlakkigheid. Voorbeeld: Een aantal weken geleden was er een debat over godslastering in de Kamer. Veel journalisten waren uitgerukt om er verslag van te doen. Maar toen het een beschaafd debat bleef, en de naam van Wilders slechts sporadisch viel, waren sommige journalisten kwaad. Een journalist van Den Haag Vandaag beet kamerleden toe dat 'hij hier natuurlijk niets mee kon'. Tja, dan denk ik: neem gewoon dagelijks een kommetje bouillon, en stil dáár je bloeddorst mee.
Terwijl het debat over de film van Wilders doorgaat, is er in de tussentijd iets aan de hand wat echt ergens over gaat. De afgelopen weken heb ik me erg ingespannen voor een jonge asielzoeker uit Iran, Mehdi Kazemi, die dreigt te worden teruggestuurd. Hij is homo en loopt daarom levensbedreigende risico's in het fundamentalistische Iran. Hij heeft eerst asiel aangevraagd in Engeland, maar toen bleek dat de Engelse regering geen asiel verleend op grond van geaardheid, zocht hij z'n heil in Nederland. Nederland heeft immers sinds een paar jaar een beleid om homo's (en ook christenen) niet naar Iran terug te sturen vanwege de grote gevaren. Staatssecretaris Albayrak beroept zich nu op een Internationale afspaak dat hij terug moet worden gestuurd naar Engeland aangezien hij daar als eerste asiel aan heeft gevraagd. Als hij echter opnieuw door Engeland wordt afgewezen, dat wordt Nederland, in mijn ogen, medeplichtig aan een groot risico voor deze jongen. Nederland moet zeker stellen dat hij in Europa kan blijven! Volgende week vraag ik een spoeddebat aan over deze kwestie.
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
geen risico loopt in Perzië
Dat vermoeden heb ik een beetje na dit knip en plak werkje dat ik heb gezien...
dan kan het wel), en wat we nu waarschijnlijk allemaal heel veel horen: "Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard", een citaat uit de Bijbel notabene! Die "truc" van het uit zijn verband rukken van bepaalde stukken tekst kun je met elke godsdienst uithalen! Zou de volgende film van Wilders over het christendom gaan?!
`