30 Jan, 12:29, 1198 x viewed Wat een misser. Maandag meldde ik bij WieWatWaar dat ik een bezoek bracht aan een 'vuilverbrandingsinstallatie'. Mooi scrabblewoord, maar ik sloeg de plank volledig mis. Het was geen simpele verbrandinginstallatie die ik samen met collega Dorette Corbey en de Amsterdamse wethouder Carolien Gehrels bezocht, maar een heus energiebedrijf.

Weliswaar draait de Amsterdamse hoogrendementscentrale op afval, maar de filosofie is volledig anders, zo werd mij verzekerd door de plaatsvervangend directeur. "Afval is innovatie", zo klonk het. "Afval inspireert ons". Nou, mij inmiddels ook, want het was een fantastisch bezoek.

Ik heb van boven op een afvalberg mogen neerkijken. Ik zag het legen van een vuilniswagen, de grijpers die het vuil in de oven deponeren en het verzengende vuur dat het hart van het bedrijf vormt.

Het gemeentelijk Afval Energie Bedrijf waar de hr-centrale deel van uitmaakt verwerkt 850.000 ton stedelijk afval en 100.000 ton zuiveringsslib. Met de energie die vrijkomt bij de verbranding worden 155.000 huishoudens van stroom voorzien. Tweederde van de machines in het gebouw dient om de reststoffen nieuw leven in te blazen. Zo wordt zwavel verwerkt tot gips en kan vliegas weer in asfaltbeton worden gestort.

Vraag blijft of Dorette en ik professioneel zijn ingepakt of dat de hr-centrale echt op duurzame wijze afval omzet in energie, met een ongeëvenaard elektrisch rendement van 30% en een minimum aan emissies en reststoffen. Ik heb mijn milieumedewerker Niels aan het werk gezet om de levenscyclusbeoordeling van de verschillende afvalstromen nog eens onder de loep te nemen, want het verbranden van afval – in plaats van hergebruiken of recyclen - is in groene kringen zeer omstreden.

Voorlopig blijf ik onder de indruk van deze Amsterdamse poging om maximaal nut te halen uit afval.


(De foto's zijn genomen door Lex de Lang.)


Update: Oei, en nu is ie stuk. Check out other blogs here!Kathalijne Hussein Buitenweg