30 Apr, 23:31, 65 x viewed
Tranen met tuiten, zo begon mijn week. Net toen ik dacht dat het niet erger kon, werd het alweer een tranendal. Deze keer niet in de veilige beslotenheid van mijn

keukentje. Tijdens een uitstapje met de meiden liepen de emoties hoog op. Het begon met een onschuldig hikje, maar al snel kreeg ik het benauwd. Met een rood aangelopen hoofd keek ik piepend om me heen. Stuiptrekkend hing ik achter het stuur. Helemaal buiten adem. De auto schudde heen en weer

Binnen enkele minuten kwam er bijval. Iedereen kreeg het er moeilijk mee. Niemand hield het meer droog. Mijn medepassagiers en ik lagen in een deuk

Schuddebuikend, hikkend, huilend van de lach

Dagen later voel ik het effect op mijn buikspieren nog.

Wat een hilarische ervaring: een bezoekje aan Mc Donalds.
De

“kampers” hadden zich zo voorbeeldig gedragen tijdens de excursie die middag, dat ze wel een ijsje verdiend hadden op de terugweg. Omdat een van de stafleden op de automatische piloot iedere Mac Donalds kan vinden, viel de keuze op de gouden M.
Napratend over gezellige middag tussen 40 haflingers, een quarterhorse en 1 KWPN veulentje rijd ik gedachteloos door de MCdrive

. We besluiten dat ik het geld voorschiet voor de rest van de groep in de andere auto’s.
Aangekomen bij het eerste raampje blijkt dat ik vergeten ben te bestellen.
Foei

. Want dat kan niet

volgens de McMuts achter het loket
Maakt niet uit joh. Doe onze bestelling er gewoon bij want ik betaal toch voor die auto’s achter ons.

Nee nee. Regel honderdachttien

uit het dikke McDondalds handboek. We moeten een rondje rijden. Okee. Jouw dag vandaag. Houdoe en bedankt, Mac Dombo.
Ik volg de aanwijzingen op en stuit op een eenrichtings-verkeersbord. Regel tweehonderdzestig: Altijd de aanwijzingen van het personeel opvolgen.

Dus ik cross dan maar over de stoep richting Mc Drive. Hotsknots. Al bijna misselijk

En we hebben ons nog niet eens volgevreten.
Probleem 2 dient zich aan. Auto achter ons heeft ook straf

moet opnieuw bestellen. Bij het bestelloket doet een van onze ponykampleden een poging.
Foei. Heel erg fout. Regel zeshonderdvier: Alleen bestellen vanuit de auto. Met een rood hoofd verontschuldigt ons vriendinnetje zich dat zij vanwege haar leeftijd (14) nog geen rijbewijs heeft. Mc Bestelbitch toont geen enkel begrip,

en sommeert haar achter het stuur van een vervoermiddel. Maar de bus waarin zij zat is op de parkeerplaats blijven wachten. Want de “Jess’r BigBlack&Beauty VW Bumper” haalt die hotseknotse stoep-hindernis never nooit natuurlijk.
Daarop komt MC Wetboek-witch naar buiten en gaat op haar strepen staan
Regel één: het is in geen geval toegestaan MC medewerkers tegen te spreken.
Ondertussen liggen wij al in een deuk van het lachen om deze bizarre situatie. De ene na de andere Mac-employé komt om de hoek kijken. Na een oeverloze discussie

besluit ik hikkend van de pret

om de overtreedster op schoot te nemen. 1meter70 lang worstelt zich tussen mijn schuddende buik en het stuur van de auto. Dubbelgevouwen van de lach

en het ruimtegebrek proberen we alsnog (geheel volgens de regels) de ijs-aanvraag in te dienen. Bij voorbaat grinnikend

omdat we vermoeden dat regel vijfenveertig niet toestaat 8 ijsjes te bestellen voor 5 passagiers…
Mac Momentje dreigt avondvullend programma te worden. Passagiers achter ons beginnen ongeduldig te toeteren
Doorrijden naar het eerste raam. Makkelijker gezegd dan gedaan met een dubbele set benen, vier armen en veertig vingers achter achter het stuur. De auto schudt nog van het lachen

Waardoor het ijsje bijna nodig is voor het hoofd van onze extra passagier- dat tegen het dak butst
Regel twee: Safety first. Als je maar in een auto zit... Hoe? Ge doet maar. We don’t care. Als het maar volgens onze regeltjes

gaat.
Mac afrekendoos nummer 1 heeft uit voorzorg haar loket hermetisch afgesloten.
Nog meer reden voor hilariteit

De tranen rollen over onze wangen

Ondanks het mistige zicht bereiken we slingerend het tweede loket. Nog net voordat haar hand klem raakt tussen het eveneens gesloten luik gooit Mc Muts onze inmiddels gesmolten ijsjes

naar binnen.
Op de terugweg zinnen de guitige

kampertjes op wraak

Het ene na het andere plan borrelt op in hun ondeugende brein. Eensgezind wint deze optie: De kleintjes na de overvloedige gourmetavond op de draaimolen

zetten. Overgeven? In de bewaarde wegwerpbakjes graag. Het Mcbraaksel zal hoogstpersoonlijk geretourneerd worden op de plaats delict.
Met nauwelijks verborgen leedvermaak verbieden

we dat toch maar wijselijk.
Mij

zien ze snel nog een keertje terug, voor die geweldige Mac lachtherapie
Desnoods een dreigend landelijk drive thru-verbod

trotserend…
Mc Dombo? I’m loving it!
Check out other blogs here!Joyce