9 May, 10:19, 1724 x viewed Ik ben een fan van het blad Perron E, alleen al omdat elk nummer een gedicht over Europa bevat. Uit het maartnummer heb ik onderstaand gedicht overgenomen, een liefdestelegram aan Europa van de Estische dichter Jürgen Rooste. Omdat het vandaag 9 mei is, de Dag van Europa.

De rand van Europa – een liefdestelegram uit het land van menseneters

hier vanuit de rand van europa
waar we als bosmensen leven
van het vlees en bloed van onze kinderen (en die van de buren)

hier vanuit de rand van europa
waar het maar een-twee stappen zijn
naar de wijdheid van rusland

waar alleen maar hongerige beren
door de bossen rondstampen
wier harige berenoren dit fatale woord niets zegt

europa

hier vanuit de rand van europa
waar de aardkorst zó dun is
dat de hel onder je zolen doordreunt (het gekreun is te horen)

hier vanuit de rand van europa
vanwaar alleen slechtigheid en lelijkheid
de wereld ingeslingerd wordt

geslachtsziektes en internetoplossingen
bankrovers en thuishoertjes
drugs gekte en poëzie

hier vanuit de rand van europa
waar je alleen maar neer kunt storten
in een oneindig grote leegte

op de grond waar al die afgedane bolsjewieken
lutheranen nationaal-socialisten liberalen feministische mannen
en ongeholpen transseksuelen hongerig hun muil openscheuren

hier vanuit de rafelrand van europa
die de enige grens is
tussen de idioot van dostojevski en de mens

hier vanuit gods uithoek vanuit de smerige negorij
waar men vork aardappel
en wonderlijke castraatliederen nog niet kent

hier vanuit de rand van europa
waar je alleen met stammengevechten op straat
in het avondnieuws komt

waar de beste dichters
met zelfmoord, wodkadood of op zijn minst
impotentie eindigen

hier vandaan stuur ik mijn groeten naar europa
midden in het hart van dat aantrekkelijk
geil hoerig weelderig meisje

en ik hoop dat ze elke nacht
althans in mijn hoofd
een gewoon

dwaas (maar mooi -
op europese manier modernistisch)
gedicht is

waaraan grenzen ontbreken (begin eind en rijm)
en achter welks grenzeloosheid
niets naar de boze leegte

of naar het slechte lonkt
met zo'n verzonnen grietje
zou ik graag langs haar eigen avenues

hand in hand
op een voorjaarsavond
willen flaneren


Het gedicht, vertaald door Jan Sleumer en Iris Réthy, is geschreven in de tijd dat Estland en zeven andere Oost-Europese landen lid werden van de Europese Unie. De ongelikte beren uit het Oosten komen onze vleespotten leegroven, zo was de stemming toen in sommige delen van West-Europa. Aan verdere duiding van Roostes poëzie zal ik mij niet wagen. Meer vertaalde gedichten van zijn hand vind je hier.

Ook in het zojuist verschenen meinummer van Perron E staat een prachtig gedicht over Europa. Dat gedicht zal de vaste lezers van mijn blog bekend voorkomen.

Maar ook het proza van Perron E is zeer lezenswaardig. Alle reden om een gratis abonnement te nemen.


(Jürgen Rooste declameert een liefdesgedicht. In het Estisch...) Check out other blogs here!Kathalijne Hussein Buitenweg