11 Apr, 08:38, 34 x viewed Ik heb in Italie een heel leuk spijkerjurkje gekocht. Toen ik het paste vond ik het eigenlijk niks, bij mijn heupen, kont en taille zat het geweldig, maar hoe hoger ik kwam hoe strakker het werd (het ging wel dicht, maar ook niet meer dan dat). Grotere maat was geen optie want toen slingerde het aan de onderkant om me heen. Ik wou het al terughangen, toen ik het op de etalagepop zag hangen, bijna tot het middel open, met een hemdje en een legging eronder en een ceintuur erom. Super gewoon.

Goed, het was prachtig weer gisteren, en ik had verder niks om aan te trekken, dus gouden hemdje en gouden legging gepakt, gouden riempje, mn nieuwe laarzen, en leve de lente. Haar kammen was een beetje moeilijk omdat mijn armen niet goed omhoog konden, daarvoor was het jurkje te strak. Maar Jan zei dat ik er geweldig uitzag...

Alleen vroor het 's morgens nog. Steenkouwe benen in die legging en hard doorfietsen lukte niet want daarvoor was het jurkje te strak. Op het station zei de schoonmaker O, jij bent mooi...

Eenmaal in Alkmaar bleken mijn laarzen ook iets te hoog om lekker door te lopen. Zonder tenen kwam ik op kantoor aan en toen bleek dat ik wel kon zitten - aan de onderkant was er ruimte genoeg - maar alleen netjes rechtop. Me omdraaien om iets uit de la te pakken ging niet, daarvoor was het jurkje te strak. Mijn collega zei dat ik er erg leuk uitzag...

's Middags had ik een vergadering en moest een kabel onder de tafel aansluiten. ik moest helemaal onder de tafel kruipen. Gewoon bukken ging niet want daarvoor was het jurkje te strak. Mijn baas zei dat het me erg goed stond...

Met mijn adem in piepte ik "dank je." En terwijl ik dit schrijf ben ik WEER aan het twijfelen wat het zwaarst weegt.. het ongemak, of al die complimenten...

Check out other blogs here!Yo

Flag as offensive