8 May, 12:07, 23 x viewed Moggel een ieder,

Gisteren een dagje weg geweest.

Dat betekende: Vroeg uit het hunnebed, 7 uur, dat is voor mij zo ongeveer midden in nacht.
Maar als ik dan toch zo vroeg wakker moet worden dan maar goed wakker.
Rond 8 uur stopte het busje en konden we in stappen. We hadden een lieve chauffeur. Alleen hij praatte zo verrekte raar. Net zoals Femke Halsema, die praat ook zo'n beetje met haar tanden op elkaar en dat deed Luuk (zo heette de man) ook. Hij vertelde, dat de bus, waarin we zaten in Spanje gemaakt was. Nou dat hadden de Hbb en ik allang gezien, want er zaten van voren van die horens op. Verder was het echt een lux ding hoor. Spaanse bekleding, spaanse airco, spaans toilet. Ik kreeg de neiging om bij iedere bocht "Oleé"te roepen.

De eerste stop was in Oudenbosch. Koffie drinken met gebak bij Hotel Tivoli. Het personeel was nog net zo chagerijnig als twee jaar geleden.

Maar er was wel volop bedrijvigheid rond de prachtige St-Pieters (replica van de echte) Basiliek. Straatvegers, politie, dranghekken, alles ter voorbereiding van het showbizz-huwelijk van Fransje Bauer en z'n Mariska.

Ik hoop, dat de lieve mensen heel gelukkig worden. Na de koffie richting Den Bosch, waar we aan boord van een rondvaartboot gingen.
Daar koffie en broodjes genuttigd en toen zouden we dus over de Maas gaan varen. Nou heb ik best al vaak in een file op de weg gestaan, maar ik heb nog nooit in een file op het water gelegen.
We hadden een Franse kapitein, waar ik op slag weg van was, zeg maar, dat ik de franse slag flink te pakken had. Die was moooooooooiiiiiiiii. en hij praate zo heerlijk krom. Maar hij vertelde, dat we moesten wachten omdat het sluisje vol lag. Het zou een half uur tot 30 minuten duren ( leuk hé .Maar het duurde veel langer. Dus lagen we zo'n dik uur in de file, naast een schrootboot. Die rook ook niet echt naar Chanèl. Eindelijk konden we dan het sluisje in en met ons de schroothoopboot. Weer wachten, want het water moest eerst nog anderhalve meter zakken voor we er weer uit konden varen. Ook dat gebeurde eindelijk. Nou wij dus over de Maas richting Heusden, waar de bussen ons weer zouden inladen.

Op een boot zitten is heerlijk, vooral met zulk weer als gisteren. Maar verder was er weinig te zien. Als je naar rechts keek zag je links niks en andersom ook. (geintje). Als je naar rechts keek zag je dijken, koolzaad en bomen en koeien. Als je naar links keek zag je ongeveer hetzelfde.
In Heusden afscheid genomen van de bemanning. In mijn beste frans de kapitein, bon voyage avec son bateau, gewenst en wij richting Waalwijk naar het Schoenenmuseum.
Daar kregen we koffie met een halve zool. We hadden ons daar al van alles bij voorgesteld, wat een halve zool wel kon wezen, behalve de halve zolen die ik ken.
Het leek op een lekkerbekje, was ook warm en smaakte als een gevulde heer met speculaas. Ik hou niet van speculaas en St-Klaas ligt allang weer te bakken in Spanje.
Ik heb hem niet opgegeten. Omdat we veels te lang in de file gelegen hadden, hadden we gelukkig weinig tijd om het schoenenmuseum te bekijken. Ik ben er als een speer doorheen gesjeesd en vond er weinig aan. Was dus blij, dat we weer in het Spaanse voertuig zaten. Nu richting Woensdrecht, waar we zouden dineren.
Dat restaurant kenden we van vorig jaar. Het was toen geweldig en geweldig lekker.
We werden dan ook hartelijk ontvangen bij "NON PLUS ULTRA" wat betekent; Tot hier en niet verder.

Alles stond uiteraard in het teken van de asperges. En ook dze keer was het heerlijk.
Het leuke is daar als het nagerecht binnenkomt. Dat gaat met veel bombarie en tromgeroffel en dan komt het personeel met in beide handen een bord met rijstepap, slagroom, perzikken en brandende zevenklappers en warme kersen en ijs. Het was geweldig!!!!
Daarna, weer richting huis, waar we dus zeker twee uur later na geplande tijd arriveerden.

De Hbb zei vanmorgen, dat ik de hele nacht frans heb liggen brabbelen . Hoe kan dat nou? Ik heb een halve dag in een Spaanse bus gezeten.


Fijne dag. Check out other blogs here!Wilza

Flag as offensive