28 Apr, 17:44, 65 x viewed Beste Jonge Democraten,

“Je bent jong en je wilt wat.” Een zin die je vaak hoort als je jongere bent. Dat is niet gek, het is het uitgelezen moment om na te denken over je toekomst, om na te denken over hoe je in het leven staat, En om na te denken over hoe je de maatschappij ziet.

Voor het huidige kabinet betekent “je bent jong en je wilt wat” iets heel simpels. Het betekent namelijk: Je bent een blanke hetero-man, je wil een baan van 9 tot 5, je wilt dat de boerenkoolstamppot om 6 uur staat opgediend door de vrouw en je wilt 7 kinderen die allemaal minstens een half jaar borstvoeding krijgen.

Verder wil je gratis schoolboeken voor de kids, en wil je dat de grote sterke overheid je beschermt tegen boze invloeden, die niet nader zijn gedefinieerd.

Drugs, dat gebruik je niet, en je drinkt één keer per week een glaasje bier.

En sex? Dat komt wel na het huwelijk. Op je twintigste dus.

Maar stel nou dat je niet aan dat plaatje voldoet?

Stel nou, dat je wordt geboren in een allochtoon gezin, in een overwegend homogene wijk waar het met de voorzieningen minder gesteld is. Thuis zit men krap, en wordt over het algemeen een andere taal gesproken dan Nederlands, waardoor je minder gemakkelijk meekomt op school. Je loopt op jonge leeftijd al snel een achterstand op en ziet je kansen, ongeacht je capaciteiten, verwateren. Je belandt in een baan die niet motiveert of ver onder je mogelijkheden ligt, of erger nog, je belandt door niet mee te kunnen doen in het criminele circuit.

Dat is de integratieproblematiek in een notendop. Het heeft maar weinig met religie te maken, maar vooral met taalachterstand en sociaal milieu. Het is een onderwerp dat het publieke debat vrijwel non-stop beheerst. De VVD heeft het erover, Rita Verdonk heeft het er steeds over, en ja, er was nog iemand.

Ook het kabinet stelt het als prioriteit om te werken aan de integratie. Dan is het toch raar dat het op het moment aan een integrale aanpak op het gebied van integratie ontbreekt. Goed, er is een minister voor wonen, wijken en integratie. Misschien is dit een goede eerste stap als ze heeft bepaald waar ze het geld vandaan haalt. Helaas beperkt de verdere aanpak van de integratieproblematiek zich tot deelmaatregelen van de verschillende ministeries, en wordt deze vooral gekenmerkt door een groot gebrek aan centrale coördinatie.

Centraal in het kabinetsbeleid staat een aanpak, die niet specifiek kijkt naar integratie, of naar het individu. Er wordt vooral veel gesproken over sociaal-culturele problematiek, over bijvoorbeeld handenschuddende straatcoaches, boerkas in de tram en boerkinis in het zwembad. Maar daarmee gaat men voorbij aan het feit dat de integratieproblematiek uit twee componenten bestaat. Een sociaal-culturele, inderdaad, maar ook een sociaal-economische component. Het kabinet zou juist aan de sociaal-economische component moeten werken om ook de culturele problematiek op te lossen.

Als Jonge Democraten kijken wij wél naar het individu, en pleiten wij voor voorschoolse voorzieningen die er voor zorgen dat eventuele ongelijke “startkansen” in een zo vroeg mogelijk stadium worden aangepakt. Dit, zodat de ongelijkheid niet al te zeer oploopt. Dat zou niet alleen bij zwarte scholen moeten, maar ook bij witte scholen, om zo ook het ontstaan van gemengde scholen te stimuleren.

Ook pleiten wij voor meer investeringen in de kwaliteit van het onderwijs, omdat nu sociale herkomst dus nog vaak bepaalt op wat voor school je eindigt. Zoals Alexander Rinnooy Kan het zo mooi zei, als je op dit moment in Nederland voor een dubbeltje geboren wordt, wordt je nooit een kwartje.

Dat is geen goede zaak, want wij moeten naar een samenleving toe die niet kijkt naar huidskleur, religie of afkomst, maar naar talenten.

We hebben talent namelijk hard nodig! De wereld ontwikkelt zich richting een kennis- en dienst gerichte economie, en de vergrijzing ligt op de loer. Toch lijkt het huidige kabinet die problematiek voor zich uit te schuiven, naar de volgende generatie. De bevolking ontwikkelt zich richting een steeds grotere groep ouderen, en een steeds kleinere groep jongeren. Dat betekent dus dat een steeds kleinere groep mensen, voor een steeds grotere groep zal moeten betalen. De oplossing ligt hier in ondermeer het onderwijs. Maar ook in arbeidsparticipatie.

Het verhogen van de arbeidsparticipatie zou dan óók
één van de hoofddoelstellingen van dit kabinet moeten zijn, ook omdat dit ten goede komt aan de integratie. Maar nee, mensen die niet aan het ideaalbeeld van het kabinet voldoen, worden buitengesloten.

Want stel,
stel je wordt geboren met een handicap, of liever gezegd; een functiebeperking. Steeds vaker komt het voor dat ook op dit vlak wordt gekeken naar de beperking, in plaats van naar het talent. De groep mensen met een Wajong uitkering, arbeidsongeschikte jonggehandicapten, neemt steeds verder toe, terwijl die groep vaak met de juiste begeleiding nog kan werken. We kunnen die mensen gewoon hartstikke goed kunnen gebruiken. Daarom moet er op een positieve manier worden gekeken naar de mogelijkheden van deze mensen, en daarom moeten werkgevers met onderwijsinstellingen om de tafel.

Op zo’n manier kom je tot ‘samen werken, samen leven’, waar het kabinet het over heeft, én kom je richting een oplossing voor de vergrijzing.

Het was bijna humoristisch toen voormalig Fractievoorzitter van de PvdA Tichelaar opperde om in de toekomst naar een sociaal leenstelsel voor studenten te gaan. Studenten zouden helemaal hun eigen studie moeten betalen om de kosten van de vergrijzing te te kunnen dekken!

Dat is toch raar, je neemt geen maatregelen om de kosten van de vergrijzing te dekken, en schuift vervolgens méér kosten naar de groep toe die straks de vergrijzing mag betalen.

Maar goed, ik dwaal af,



Want stel,
Stel,
je hebt een flexibele werktijd, en je werkt tot 11 uur ’s avonds. Je leefritme is anders, en je wil nog de kroeg in kunnen als je klaar bent. Gelukkig is de kroeg dan in de meeste plekken van Nederland nog open. In Groningen, Nijmegen of bijvoorbeeld Amsterdam, is het mogelijk dan nog volop van het nachtleven te genieten. Dat is maar goed ook. Nederland staat in het buitenland bekend vanwege haar rijke en diverse uitgaansleven. Het is geen verassing dat DJ’s als Armin van Buuren en Dj Tiësto internationaal beroemd werden en dat het bruisende nachtleven van een stad als Amsterdam nog altijd veel toeristen trekt. Dat uitgaansleven is niet alleen een verrijking op het culturele vlak, maar ook een leuke werkplek voor duizenden. Daar kan je niet omheen.

Hannie Gorter en Myriam Loonen uit Siegerswoude dachten daar anders over. De twee Friese moeders riepen de overheid op alle kroegen in Nederland eerder te sluiten, om zo jongeren te beschermen tegen de nadelige effecten van alcohol. Met hun burgerinitiatief ‘Vroeg op stap’ trokken ze door het hele land om daar steun voor te verzamelen.

Maar Alcoholgebruik onder jongeren is een complex probleem, dat niet zo’n simpele oplossing heeft. Niet alleen speelt voorlichting een rol, en het weerbaar maken van jongeren, ook dienen ouders te worden aangesproken op hún verantwoordelijkheid.

Op zich was het idee heel mooi in lijn met het kabinetsbeleid:
Er is een complex probleem in de samenleving, namelijk alcoholgebruik onder jongeren, en dat probleem gaan we oplossen door een symptoom aan banden te leggen. Een oplossing die verantwoordelijkheden doorschuift, een veel grotere groep benadeeld en meer nadelige gevolgen heeft dan positieve.

‘Sounds PvdA to me!’

Je hebt een complex probleem, bijvoorbeeld de vergrijzing. Dat probleem lossen we op door de verantwoordelijkheid door te schuiven. Hierdoor wordt een grotere groep benadeeld, namelijk de volgende generaties die het kind zijn van de rekening. En er zijn meer nadelige gevolgen dan positieve, je ontmoedigt namelijk studeren, met nadelige gevolgen voor de kenniseconomie, de integratie, de gezondheidszorg en ga zo maar door.

Beste JD’ers,

Als je dat zo hoort, dan hebben we toch gewoon een kabinet vol Friese moeders?

En dat is erg jammer, want ‘je bent jong, en je wilt wat’, en je ziet je mogelijkheden, vrijheid en toekomst steeds verder beperkt worden.

Want jongeren zijn de ‘enfant terrible’ in de hedendaagse politiek. Het gaat niet meer om doordacht op jongeren gericht beleid, maar om stemmen werven. Er valt iemand van een viaduct en er wordt direct een paddoverbod ingevoerd, er gebeurt een ongeluk met alcohol en jongeren, en de leeftijd waarop je drank mag kopen moet omhoog, alle symboolpolitiek zonder enig besef van functionaliteit.
Jongeren worden in een verdomhoekje geplaatst en uit angst voor het Verdonkhoekje wordt de generatie babyboomers vooral gematst. “Samen leven, samen werken” is een prachtige slogan, maar de rekening voor de vergrijzing wordt straks niet samen, maar door de jongeren betaald. Solidariteit betekent voor dit kabinet voornamelijk solidair zijn binnen de eigen generatie en de eigen achterban,
in plaats van solidair zijn tussen de generaties onderling.

In plaats daarvan worden beslissingen die positief kunnen uitpakken voor jongeren vooral níet genomen. Of er wordt natuurlijk een commissie ingesteld. Neem de arbeidsmarkt. Het is goed dat er vanuit D66 een extra commissie Bakker is ingesteld met waarschijnlijk flexibiliteit voor ogen. Vraag alleen is of er wat mee gebeurd. Diverse commissies en adviesorganen hebben al hun advies uitgebracht, maar deze adviezen worden vaak door het kabinet naast zich neergelegd.
Over de woningmarkt bijvoorbeeld, omdat jongeren en starters kansloos zijn als ze een woning willen zoeken. Het wordt tijd dat de hypotheekrenteaftrek wordt afgeschaft en dat we klaar zijn met de huursubsidie. En over de vergrijzing, omdat wij jongeren straks niet met de gebakken peren willen zitten. Want nu is 15% van Nederland ouder dan 65 jaar, maar in 2040 is een kwart van Nederland ouder dan 65 jaar. De verschillende adviezen zijn nog steeds niet opgepakt: Verhoging van de arbeidsparticipatie, en een stapsgewijze verhoging van de AOW leeftijd. Oplossingen, alle door de JD aangedragen.

Het is niet gek dat in een politiek klimaat dat zo negatief is voor de volgende generatie, politiek niet altijd even populair is onder jongeren. Gelukkig groeit het aantal leden van Politieke Jongerenorganisaties, waar ze zich kunnen ontplooien en zich kunnen weren tegen ongenuanceerde populistische uitspraken van politici en leeftijdsgenoten.

Maar terwijl de jongeren hun grip op de politiek verliezen, versterkt de overheid haar grip op de samenleving. Ik wil het woord Privacy toch nog even noemen. In Nederland gaan we namelijk nietsvermoedend richting onze eigen patriot act. Stapje voor stapje worden maatregelen genomen die onze vrijheid steeds verder begrenzen. En natuurlijk, de dreiging van terrorisme is reëel, maar tegen inbreuk op de rechten van een burger moeten wel zekere waarborgen staan. Waarborgen waar de JD al langere tijd voor strijd, en voor zal blijven strijden.

“Maar ik heb niks te verbergen!” Zei het VVD kamerlid Han ten Broeke in een debat tegen mij.

Ja Han, toch weet de overheid wie je bent, waar je bent, wie je belt, wat je leest, waar je naar op zoek bent, wat je financiële situatie is, én kunnen deze gegevens op straat komen te staan, gebruikt worden voor persoonlijk gewin óf doorverkocht worden voor commercieel gewin.

Het gaat er om wat er met gegevens gebeurt, en daar moet paal en perk aan gesteld worden.

Daarom ligt er een taak voor de nieuwe politiek.
En die is er gelukkig! Rita Verdonk! Met haar revolutionaire politiek 2.0 geeft zij burgers de mogelijkheid oplossingen aan te dragen voor de uitdagingen van deze tijd. Dus niet getreurd, een simpele blik op haar wiki-pagina brengt oplossingen genoeg:

Zo moet er in Den Haag een landingsbaan komen voor ruimte schepen, moet de gulden terug, en er moet een verbod komen op sms-en. Maar de belangrijkste oplossing: Gratis aambeienzalf voor iedereen.

Beste JD’ers,

Onze taak lijkt duidelijker dan ooit. We kunnen trots zijn dat onze organisatie op het moment 1700 leden telt, en dat dit aantal steeds verder toeneemt. We kunnen ook trots zijn dat wij wél die lange termijn visie hanteren die het kabinet mist. En we kunnen trots zijn dat wij dat over het algemeen heel goed onder de aandacht kunnen brengen.

Want
Wíj zijn jong, en wij willen wat. Wij willen naar een samenleving toe van ruimte voor het individu, waar de overheid alleen hoeft in te grijpen als de grens van de solidariteit wordt overschreden. Wij willen naar een samenleving toe met ambitie, waarin democratie en mensenrechten onaantastbaar zijn. En, wij willen naar een samenleving toe waarin iedereen mee kan doen, of je nou homoseksueel bent, moslim, of moeder in Friesland!

Dank je/jullie wel.
Check out other blogs here!Floris

Flag as offensive