4 May, 23:11, 6 x viewed Omdat mijn woonplaats Almere in de Tweede Wereldoorlog nog niet bestond, ben ik maar met de trein naar Amsterdam gegaan vanmiddag, om daar de doden te herdenken. En dat was indrukwekkender dan ik dacht. Als je de beelden van de kranslegging op TV ziet, staat het redelijk ver van je af. Maar die twee minuten stilte, daar in die menigte mensen, deden me echt wat. Midden in de hoofdstad van Nederland, op de Dam, waar het bijna nooit stil is.
Het praatje van staatssecretaris Jet Bussemaker was goed, vooral omdat ze persoonlijk begon en althans in het begin geen vage termen gebruikte als vrijheid en tolerantie. Daar bedoelt tegenwoordig iedereen iets anders mee, dus laat maar, denk ik dan.
Het gedicht van Bahar Azizi was goed, ze droeg het mooi voor en toen ze het had over vogels van vrijheid vlogen de duiven van de Dam even een extra rondje in de lucht.
Wat mij persoonlijk ook trof, was om generaal Peter van Uhm een krans te zien leggen, als commandant der strijdkrachten. Maar ook als vader die onlangs nog zijn zoon moest begraven, als militair omgekomen in Afghanistan.
En de koningin heb ik natuurlijk voorbij zien komen. Ik stond er pal op. En Willem-Alexander en Maxima. En Erica Terpstra. En Hans van Mierlo. En nog vele Bekende Nederlanders die ik dan weer net niet ken.
Verder stond er opeens een leuke jongedame van in de twintig naast me, met wie ik heel wat heb gepraat en gelachen, dus al met al werd het toch nog een gezellige bedoening die dodenherdenking. Check out other blogs here!Bas

Flag as offensive