20 Jul, 23:41, 693 x viewed Deze blog is het vervolg van Eindpunt en Uitbehandeld.

Lieve Jan, je lijden is voorbij
het leed is nu geleden.
Een goede vriend voor mij
je behoort nu tot mijn verleden.
Maar dat verleden blijft mij bij:
Ik zal je nooit vergeten,
ook al keerde nooit het tij.
De herinnering doet mij weten
dat ik jouw vriend mocht zijn.
Niet louter familiair verbonden,
maar delend lief, leed en pijn,
niet door jouw dood ontbonden.
Mij rest nu niets dan de goede tijden
die we hadden door vele jaren heen.
Verdriet en onmacht zijn niet te vermijden.
Verontschuldig me mijn geween.
Jij wilde liefde en vreugd als je erfenis,
typerend voor jouw mooie mens zijn.
Ik houd dat vast, als nagedachtenis,
hopelijk als ‘t vergoeden van mijn pijn.

Rust zacht.

© Simon Trommel
20 juli 2008



Check out other blogs here!Simon

Flag as offensive