6 Jul, 19:48, 96 x viewed Homo’s. Laten we er eens een artikeltje overschrijven. Ze (om homoseksuelen maar even als collectief te beschouwen) zijn de laatste tijd wel vaker in het nieuws, dus ik ben me ervan bewust dat het eigenlijk heel onorigineel is om er een blog over te gaan schrijven.

En om nu het thema ‘religie’ er doorheen te mixen, dat is al helemaal onorigineel. Want dat is waar het de laatste tijd toch eigenlijk allemaal om gaat? De refo’s identificeren homo Nederland met Sodom en Gomorra, en de homo’s zijn ‘die enge bijbelteksten uit hun mond’ (om De Drie Musketiers maar even te citeren) onderhand redelijk spuugzat.

En dan. Dan heb je daar de refohomo. Degene die uitgespuwd wordt aan beide zijden. Eigenlijk is dit het meest interessant personage die er is, maar toch, eigenlijk vind ik ‘m helemaal niet boeiend. Dus ik ga over hem (of haar, een homo is niet perse mannelijk) niet bloggen. Dat zou echt übersaai zijn.

Nee, ik zou liever een vergelijking willen trekken tussen de homo en de refo. Of de refo en de homo. Voor het geval één van de beide doelgroepen zich op een eersterangspositie zou willen beroepen. Dat is namelijk een orde die in dit blog helemaal niet aan de orde is.

Nogmaals: nee, dat is niet waar het omgaat. Waar ik wel naartoe wil, vraagt u zich af? Ik ga het u duidelijk maken. Toen ik nog voluit een bètastudent was, zou ik de verschillende eigenschappen met hun waardering in een tabelletje gegooid hebben, lekker overzichtelijk en snel te lezen. Nu ben ik me niet bewust van een tabelfunctie bij hyves, dus u heeft het genoegen om mijn bevindingen in de vorm van een uiteenzetting te genieten, wat een alfastudent precies past.

Waar staat dé Nederlandse homo nu om bekend? Allereerst: om z’n losbandige seksuele leven. Lekker stereotiep, maar dat is wel de associatie die als eerste opgeroepen wordt. Maar dat vind ik helemaal geen boeiend aspect, want we weten allemaal dat heel veel hetero’s net zo’n losbandig seksueel leven hebben, al is het vaak wat meer onder de oppervlakte. Dus dat is eigenlijk helemaal geen belangrijk aspect.

Nee, het gaat mij om de karaktereigenschappen van de homo. Is het jullie ooit opgevallen, dat homo’s vaak heel gevoelige personen zijn? Dat het eigenlijk hele schattige mensen zijn, die geen vlieg kwaad doen? Althans, dat is het beeld dat bij mij nogal eens opkomt, als men het over homo’s heeft. Ze zijn vaak ietwat ijdel, maar ook bijzonder liefdevol.

En dan. De refo. Tja, wat zijn daar de eigenschappen van? Hmm, let me think *denkt even*. Nee, ja, nee, ja, ik denk dat refo’s vooral erg star zijn. Volgens mij blijven zij graag in hun eigen leefwereldje zitten, en denken zélf de standaard te zijn. Volgens mij heb ik wel eens iets gehoord over het feit dat we als refo’s de liefde van God moeten uitdelen op aarde.

Als ik heel eerlijk ben, schieten we daar nogal eens in tekort, volgens mij. Misschien moeten wij als “de refo’s” eens een voorbeeld nemen aan “de homo’s”, die in ieder geval een imago hebben van lief en schattig. Een imago dat wij zouden moeten hebben, maar kwijt zijn geraakt. Misschien moeten we ons eens richten op het verbeteren van de wereld, waarbij we met onszelf beginnen. En daarna pas onze blik gaan richten op de homo’s, als we ervan overtuigd zijn dat zij momenteel al die derrie over zich heen moeten krijgen.

Om dit blog af te sluiten, zou ik Jezus graag willen citeren. “Wie van u zonder zonde is, werpe het eerst een steen naar haar.”
Check out other blogs here!Wouter

Flag as offensive