10 May, 12:53, 650 x viewed

Het was enige tijd na het
Blauwtje-incident. Tijdens weer eens een avondje stappen, in
De Danssalon in Eindhoven (die inmiddels allang gesloten is), had ik hem leren kennen. Hij had me verleid met zijn lichtgroene ogen, donkere borstelige wenkbrauwen en lange zwarte wimpers. Niet tot
indecent proposals... nee, dat niet… We waren na een zwoele flirterige zomeravond keurig ieder naar ons eigen thuis gegaan.
Maar niet zonder telefoonnummers te hebben uitgewisseld. Hij had me zijn nummer gegeven voor als ik eens met hem mee op stap wilde naar Keulen, daar ging hij namelijk regelmatig naartoe met vrienden. Nou, dát leek mij na het
Antwerpen-fiasco niet zo’n goed idee!
Desalniettemin, had ik het viltje met zijn nummer aangenomen en -
omdat ik de pen erbij kreeg - maar niet vervelend gedaan en hem ook míjn nummer gegeven. Wat natuurlijk de bedoeling was… Hij had een half uur later met van die veel te mooie ogen gevraagd of hij me maandagavond mocht bellen. En omdat je telefoonnummer geven en dan vervolgens zeggen dat hij niet mag bellen toch minimaal een béétjuh vreemd zou zijn, had ik gezegd dat het mocht. Dit in tegenstrijd met mijn idee, dat ik hem éigenlijk veel te jong vond voor mij. Maar goed, die ogen hè… dus maandagavond…
tringgggg!!
Het gesprek was wat onwennig. Misschien was hij wel nerveus. Hij vertelde me, dat hij die woensdag de sleutel zou krijgen van zijn nieuwe appartement en vroeg me vervolgens of ik het komende weekend wat te doen had. Ik zei dat ik nog niets gepland had en verwachtte bijna een uitnodiging om dan met kwast en verfpot zijn kant op te komen. Maar hij voelde gelukkig aan, dat hij dáármee geen punten zou scoren en vroeg me dus of ik zin had met hem uit te gaan.
Ik wilde eigenlijk nog even bedenktijd en zei dat we daar dan later in de week nog wel over zouden bellen. Ik realiseerde me hoe raar het leven soms in elkaar zit. Zo zit je maanden te smachten om wat aandacht van een lekker ding. En dan ineens gaan de dingen zo snel, dat je nog geen tijd hebt om te bedenken of je het eigenlijk wel wil!
“
Eens kijken, wat zegt mijn intuïtie?”
“
Intuïtie?”
“
Ehh...halloooooo!!”
(…echo…)
“
Is daar iemand?!”
Lees HIER het vervolg!
Joe’s ©
Check out other blogs here!Joe