Member details
 
1 Jul, 22:24, 631 x viewed April 1983
Een sympathiek drietal presenteert zich op het moment dat ik de deur opendoe. Ik wrijf snel de laatste traan weg uit mijn gezicht en inspecteer, één voor één, de drie gezichten voor me.
“Dag mevrouw, bent u geïnteresseerd in wat bijbelse tijdschriften?”, vraagt de man op de voorgrond met een vriendelijke, charismatische lach. Zijn ogen stralen en matchen zijn smetteloos, blauwe maatpak. Hij draagt een zwarte, lederen aktetas in zijn linkerhand en houdt zijn rechterhand uitgereikt in mijn richting. De vrouw en de negroïde man op de achtergrond lijken uit het beeld vervaagd door het voorkomen van hun leider. Aangeslagen neem ik zijn hand aan.
“Heeft u even de tijd voor een kort gesprek?”, vraagt de man resoluut, op het moment dat hij mijn aarzeling opmerkt.
“…”, aarzel ik.
Wat willen deze mensen van me, zien ze niet dat ik het moeilijk heb en geen zin in deze onzin! Drie kleine kinderen, een man die nooit thuis is, continu pijn en irritaties, depressies, een leven… Hoe kan ik dit nou een leven noemen…Ik weet godverdomme, zelf niet eens wat ik moet, niks weet ik, niks! In een hoek zit ik en ik kan geen kant op…
“Is er iets mevrouw? Kunnen wij iets voor u doen?”.
Zijn troostende woorden trekken me terug uit mijn gedachtenroes, terug naar het moment. De man kijkt me bezorgd aan alsof hij me wil opvangen, me wil helpen.
“Help me…”, zegt een diepe, stille stem in mij.
Een tranenvloed stort vanuit mijn traanbuizen mijn wangen over.
”Sorry…Ik…Sorry”, huil ik verontschuldigend.
“Nee, mevrouw, laat het gaan, God kan u helpen”.
“God? Helpen?”.
“Ja, God!”.

“Dag, jongens!”, lacht de man naar mijn kinderen op het moment dat ze door de keukendeur de kamer binnen komen gelopen.
“Hoe heet jij, jongen?”.
“Dat is Sander, hij is de oudste, dat is Tim, en de jongste, Mark, ligt in bed”, zeg ik zacht snikkend, terwijl ik mijn tranen probeer te verbergen voor mijn jongens.
“Hoe oud is Sander?”, vraagt de man geïnteresseerd kijkend naar de rommelige achterkamer.
“Bijna vijf, Tim is tweeëneenhalf en Mark is drie maanden”, poog ik trots te zeggen, zoals een moeder dat behoord. Tevergeefs.
Sander kijkt op, pakt Tims’ hand vast en loopt de tuin in, naar de zandbak, alsof hij weet dat wat er hier besproken wordt niet bestemd is voor kleine kinderoortjes.
“Denk aan wat ik u zojuist heb verteld. Ik weet dat het u allemaal erg overvalt op dit moment, maar denk er eens rustig over na de komende week. Ik heb hier een aantal tijdschriften en een bijbel die u mag lenen. Blader er maar eens doorheen, lees wat, het kan geen kwaad en ik zal u verzekeren dat u zich beter gaat voelen.”.
De man geeft me een aantal sober kleurige tijdschriften en een dik, goudkleurig boek, met rode fluwelen letters, ‘Nieuwe-Wereldvertaling van de Heilige Schrift’. Langzaam loop ik richting de voordeur om het drietal uit te laten.
“Het zal u verrijken, een doel geven! Leef voor God en u zult uw kinderen en u zelf gelukkig maken!”, roept de man lachend alsof hij elk moment kan uitbarsten in tranen, de goede soort tranen weliswaar.
“Volgende week kom ik langs om te kijken wat uw bevindingen zijn. Sterkte en tot dan”.
“Dag…”, zeg ik nog steeds zichtbaar aangeslagen door het onverwachte bezoek, maar met een gevoel dat ik al maanden niet meer gevoeld heb. Hoop.


Mei 1986
“Tot vanmiddag Sander!”, zeg ik terwijl ik zijn handje loslaat en hem zijn weg laat gaan over het drukke schoolplein.
Met Mark op mijn schouders en Tim in mijn andere hand loop ik richting de peuterafdeling van de Rooms Katholieke basisschool. Ik geef beide een kus en draag ze liefdevol en trots, zoals een moeder behoord, over aan de goedlachse peuterjuffrouw.
“Lief zijn hè, schatjes! Jij ook hè, Maria!”, zeg ik met een gekscherende lach richting de juffrouw.
“Ha, ja oké, ik zal mijn best doen Julia…”, lacht de peuterjuffrouw terwijl ze het klaslokaal inloopt met in elke hand één van mijn mooie jongens.
Fluitend, met geheven hoofd loop ik het, inmiddels leegstromende, schoolplein over richting het huis van meneer en mevrouw Vorstens.
Het wordt een leuke dag vandaag, ik heb lekker geslapen, de zon schijnt en het gaat eindelijk weer eens goed met de relatie tussen Hein en ik. Normaliter is het elke avond raak, ruzie, ruzie over mijn geloofsovertuiging, ruzie over de jongens, wanneer ziet hij eens in dat ik het vooral voor hen doe. Het is moeilijk voor ze, ik weet het, geen Sinterklaas, geen kerst, geen verjaardagen, onbegrip van vriendjes en ouders. Uiteindelijk gaat het om het doel, en het doel is zo groot, immens, daar kan geen Sinterklaas tegen op! Eeuwig leven in Gods nieuwe wereld!

De poortdeur staat open en ik loop via de natuurlijke, wildbegroeide tuin de keuken in.
“Hoi Julia. Wat zie jij er goed uit vandaag!”, zegt mevrouw Vorstens, terwijl ze de andere aanwezigen aan het bedienen is met een pot verse thee.
“Wil je ook een kopje thee?”.
“Ja, lekker! Dank je! Ja, ik voel me ook goed!”, roep ik uitbundig lachend.
In de woonkamer zitten zeven mensen waarvan ik er drie nog niet eerder heb gezien.
“Julia, ga jij vandaag samen met Ben en Margreet de ronde doen. Jullie kunnen het zuidwestelijke gedeelte van de wijk nemen, dan beginnen wij op de Nierseweg?”.
Een klein, donkergrijs, half-Indisch vrouwtje staat op uit haar stoel en reikt haar rechterhand uit.
“Dag Julia, ik ben Margreet, aangenaam. Ik hoorde dat jij het levende voorbeeld bent van Gods macht, een totale metamorfose van depressieve, suïcidale vrouw, naar een gelukkige, optimistische, jonge moeder”.
“Ja, God is geweldig, door hem is alles goed gekomen! Ik ben zo gelukkig”, zeg ik terwijl een warm gevoel door mijn lichaam stroomt en mijn armen voorziet van enig kippenvel.
“Kom laten we snel gaan, de dag is nog jong!”.


Augustus 1989
Een scherp, wit licht doordringt mijn oogleden. Langzaam open ik mijn ogen en aanschouw een wit plafond, onregelmatig verbruind door wat waarschijnlijk ooit lekkages zijn geweest. Een blauw gordijn hangt, half gesloten, rond mijn bed.
Een helse pijn trekt vanuit mijn middel naar mijn hersenen op het moment dat ik overeind probeer te komen vanuit het zachte matras.
“Aaaaaaaauw!”.
Mijn schreeuw van pijn verdringt de stilte in de kamer en galmt voort door de gangen van de ziekenhuisachtige omgeving.
“Rustig mevrouw, rustig! Blijft u alstublieft stil liggen!”, roept een jonge zuster op het moment dat ze de kamer komt binnen gerend.
“U heeft uw heup uit de kom en uw bekken zijn gebroken!”.
“Wat? Hoe? Wat? Wat is er gebeurt? Waar zijn mijn jongens, waar is Hein?”, roep ik paniekerig, niet wetende welke vraag ik precies beantwoord wil hebben.
“U bent betrokken geraakt bij een auto ongeluk en …”.
De woorden van de zuster vervagen en de beelden van mijn laatste herinnering komen omhoog in mijn gedachten, terwijl mijn hartslag bij elk fragment evenredig toeneemt.
We zijn bij het recreatiepark gaan zwemmen en zijn rond etenstijd, nadat we een ijsje hebben gegeten, terug naar huis gereden. Sander was een beetje ziekjes geworden van het cola-ijsje, dus ben ik bij hem, op de achterbank, gaan zitten. Tim is voorin gaan zitten en…
“Wat is er gebeurt? Sander was ziek…? Waar is hij? Waar is Tim, waar is Mark?!”, zeg ik terwijl de tranen, ontroostbaar over mijn wangen stromen.
“Rustig mevrouw, ze maken het naar omstandigheden redelijk goed.”, zegt de jonge zuster geruststellend.
“Sander ligt op de kinderafdeling, hij is stabiel. Hij had een gescheurde milt, maar is hier inmiddels aan geopereerd. Tim heeft enkel een paar gebroken en gekneusde ribben, waarschijnlijk veroorzaakt door de klap in combinatie met de autogordel”.
De zuster stopt haar woordenstroom om op adem te komen. Ik voel een licht gevoel van opluchting door mijn lichaam stromen, welke direct weer door onrust wordt verdrongen bij de gedachte aan kleine Mark.
“En Markje?”, vraag ik voorzichtig terwijl de tranen mijn zicht verwateren.
“Mark heeft een harde klap gehad, zijn schedeldruk is toegenomen en moet daardoor zo snel mogelijk geopereerd worden.”
“Wat? Maar, en …?”, bazel ik geschokt.
“Hij is stabiel, het komt goed”, antwoord de zuster resoluut.
“Punt is dat uw man een terugval heeft gehad. Het ging aanzienlijk goed in eerste instantie, maar door inwendige bloedingen is zijn toestand verslechterd. Wij houden hem constant onder toezicht op de intensive care afdeling.”.
“We hebben nu dus uw toestemming nodig voor de operatie en bloedtransfusie van Mark, aangezien hij minderjarig is en u de enige ouder bent die hiertoe in staat is.”.
De zuster neemt wederom een adempauze en pakt een formulier waarop wat gegevens staan. Een benauwd gevoel kruipt door mijn lichaam naar boven, alsof mijn keel wordt dichtgeknepen.
“Is een bloedtransfusie nodig?”, vraag ik voorzichtig terwijl ik het antwoord al denk te weten.
“Ja mevrouw, uw zoontje heeft aardig wat bloed verloren en dit zal tijdens de operatie alleen maar toenemen. Een bloedtransfusie is cruciaal voor het slagen van de ingreep.”.
De zuster kijkt op vanachter haar formulieren en werpt een verbaasde blik mijn kant uit, een blik waaruit te lezen is dat ze niet begrijpt waarom een moeder zo veel tijd nodig heeft om te beslissen over het leven van haar kind.
“Maar…, wij mogen geen, …, maar …”.
Ik voel mijn hart tegen mijn borstkas drukken, tranen exploderen, zweet, angst, …
Plotseling lijkt alles stil te vallen, de traanproductie stopt, mijn hart rust, ineens ben ik kalm, helder, alsof God me helpt.
“Ja! Help hem, geef hem bloed!”, roep ik.
Een gevoel van opluchting, afgewisseld door angst, dwaalt door me heen. Wat nu? Hoe moet het nu verder?


Juni 1990
De zon schijnt door een kier langs het gordijn naar binnen. Het is mooi weer buiten, een stralende dag. De jongens zijn naar school, Hein is weer aan het werk. Ik lig op bed, mijn vermoeidheid bij te slapen, maar ik slaap niet, ik kan niet slapen! Mijn gedachtespinsels maken me gek met voorstellingen van hel en verdriet, eeuwig ongelukkig. Ik ben verbannen uit Gods’ koninkrijk, bedreigd, verbannen door mijn vrienden en kennissen, mevrouw Vorstens, Ben, Margreet, …, verstoten door de rest van de wereld. Ik wil rust, niet meer zo, ik wil gelukkig zijn, gelukkig met Sander, Tim en Mark. Ik wil gelukkig zijn met Hein, mijn lieve man, die altijd bij me blijft.
Ik reik mijn hand en pak het potje van het nachtkastje.
“Eenmaal daags, voor het slapengaan”, luidt het handgeschreven labeltje.
Wat is mijn doel?
Langzaam breng ik het potje naar mijn lippen.
Ik ga slapen, ik ben moe.

Religie: Blijspel tot de dramatische val. Geloof met mate.
Groeten Tim


http://www.dekees.nl Check out other blogs here!Sish
   Flag as offensive
Tags (i)
The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog.
 
19 Jul, 01:26
Ongelooflijk heftig!
9 Jul, 11:10
hey,

super teksten die je schrijft zet er mijn petje voor af zeker omdat wij het ook een beetje van dichtbij hebben meegemaakt is het voor mij allemaal heel erg apart om te lezen hoe je t op papier zet..

geniet elke keer van je teksten en ons pap en mam gaan ze ook lezen..

gr petra

ps wat is je zoon toch een mooi manneke vrijdag gezien echt een plaatje..
8 Jul, 12:08
Nee hoor, de Bijbel is het meest tijdloze boek dat er bestaat en nog nooit zo actueel geweest als nu.
Alles wat er nu in de wereld aan de hand is staat in de bijbel. Proferen als Daniel, Ezechiel en Johannes (de Openbaringen van) voorspelden alles door Gods geest.
Ook Jezus zelf vertelde in zijn bergtoespraak over deze tijd. Dat kun je lezen in Mattheus.
Maar als echt wilt weten wie God is dan kun je het beste het hoofdstuk van Johannes lezen. Want, als je Jezus leert kennen, dan zul je weten wie God is.
no name

8 Jul, 11:30
De bijbel is door mensen geschreven met de visie van 2000 jaar geleden.
Als de bijbel het woord van god is dan is ook deze geinterpreteerd door de mensen die het schreven.
De bijbel zit vol tegenstrijdigheden waar ieder gelovige er uithaalt wat hem of haar
het beste past.
Iedereen zegt de ene ware interpretatie ervan te hebben.
Wat is dan waar?
Het oude testament spreekt van een god van wraak, oog om oog,tand voor tand.
Het nieuwe testament, spreekt van liefde en tolerantie, keer de andere wang toe.
Ik vindt het pijnlijk te merken, hoe onder de naam van god, mensen uitgestoten worden, de rug toegekeerd, en erger.
Omdat men anders denkt, is, anders wil.
In het verhaal kiest een moeder voor het leven van haar kind op een manier die haar goeddunkt.
In een situatie van stress pijn verdriet, en liefde, moet ze een beslissing maken.
En niemand die niet in haar situatie zat zou haar dit kwalijk moeten nemen.
In plaats daar van moet ze gesteund worden, en geholpen.
En niet, nog meer om haar oren geslagen worden, met regels uit de bijbel.
Zo'n kortzichtigheid vind ik kwalijk en verdrietig.
Als God het niet met haar beslissing eens is, zal hij zelf wel met haar afrekenen.
Daar heeft hij jou en mij niet voor nodig.
De bijbel is een boek, vol wijsheden, goede leefregels.
Wij mensen hebben verstand en een hart gekregen.
Gebruik ze ook.


6 Jul, 22:59
heftig!
groeten minke
6 Jul, 21:59
Ik weet dat er in de bijbel staat dat je geen bloed mag drinken.
Bloed drinken deden de afgodendienaars en nu gebeurt dat nog steeds door o.a. satantisten en vampiers. Door bloed te drinken drijf je de spot met God, ga je bloedverbonden aan enz.

Een levensreddende bloedtransfusie is toch echter iets heel anders.
In de tijd van de bijbel wisten ze ook nog niet van levensreddende bloedtransfusies.

Wel is het mooi dat er nu andere methoden zijn, maar daar had die moeder toen niks aan he. Feit blijft dat bloedtransfusies medisch riskant kunnen zijn, maar doodbloeden is fataal.


Ik denk dat ook hiervoor geldt: Wat God zegent is gezegend, net als zgn 'onrein' eten, of zoals nu in de deze moderne wereld, vervloekt eten, doordat er kinderen aan gewerkt en voor gestorvenen zijn.

Jezus zei ook niet voor niks om eerst de balk uit je eigen ogen te halen, voodat je aan de splinter bij de ander begint.

En in Mattheus 23:24 noemt hij de religieuze leiders van die tijd 'blinde wegwijzers, die een mug uitzift, maar een kameel verzwelgt'.
Dit zegt genoeg over Zijn mening he ;-) .

We maken allemaal fouten.
Anders had Jezus niet hoeven sterven voor onze zonden. Dan had God alleen maar hoeven zeggen: "Nou niet meer doen mensen..."

Jezus heeft ons een nieuwe wet gegeven:
Heb je Naasten lief als jezelf en God boven alles.



6 Jul, 20:21
Allereest ben ik benieuwd of dit verhaal fictief is of niet, dit is niet duidelijk te halen uit de tekst alhoewel dit een heel goed geschreven tekst is.

Wat ik frappant vind is dat er reacties zijn van gelovigen over deze blog die beweren dat het zichzelf of andere toe dienen van bloed iets aanvaardbaars is voor God.
Als je echt gelooft in God aanvaard je ook zijn boek de bijbel, immers deze is door God zelf geinspireerd - 2 Timotheus 3:16,17.
Nu zijn er enkele schriftplaatsten in de bijbel die over bloed spreken, waaronder Handelingen 15:29. Hier staat letterlijk dat christenen zich moeten ontouden van bloed. Een andere interpretatie is niet mogelijk uit deze tekst aangezien het hier duidelijk en expliciet staat.
Conclusie:
1.Je niet weet wat er in de bijbel staat en je noemt jezelf een onterecht een christen.
2.Je kent dit gebod in de bijbel en aatregelrecht tegen God's geboden in.

Natuurlijk onstaat er dan de discussie dat de bijbel ouderwets is en dat dit gebod niet meer past in onze moderne tijd.
Dus met andere woorden God is dom en had dit toe hij de bijbel inspireerde niet kunnen weten, dat er op een dag geneeswijzen zouden ontstaan waar men bloed gebruikt.
Als God echt zo dom is en dit niet heeft kunnen overzien waar mensen toe instaat zijn dan acht ik de rest van de bijbel ook niet plausibel meer.
Want als dit gebod niet klopt wie zegt dat de rest van d bijbel dan wel waar is.
Waarop jij antwoord: "De Bijbel"
Terwijl je net aangaf dat het gebod van het bloed meer niet klopt? Niet echt consequent vindt u niet?

Ik geloof dat God wel wist wat hij deed toen hij Christenen verbood bloed te nemen.
Als je, je echt zou verdiepen in het onderwerp bloed zou je tot dezelfde conclusie komen. Er kleven namelijk meer nadelen dan voordelen aan bloedtransfusie.
Velen ziekenhuis over de hele wereld erkennen dat en werken ook niet meer met bloed. In Nederland zijn er al een aantal die ziekenhuizen die bloed mijden en door de medische wereld verantwoorde medische zorg verlenen. Bloed is namelijk een van de duurste medische middelen op aarde. Simpel weg omdat bloed leven is, zonder bloed ben je ten dode opgeschreven. De hoge ziektekostenverzekering komt dus onder andere door het bloed, en kijk ook is naar de oneerlijke verdeling van bloed hier in Nederland hebben we bloedbanken maar een kindje in Afrika heeft geen druppel. Gelukkig zijn hebben dokters tientallen andere geneeswijzen ontwikkeld waarbij bloed onnodig is geworden. De geneeswijzen zijn goedkoper, de patienten genezen eerder, wat uieindelijk ook goedkoper is, en het brengt minder ziektes met zich mee.
Zoals Hepatitus B en C en TRALI en vele andere. Voor mensen die hier niks van afwisten, wat ik nu vertel is pas een tipje van de ijsberg, zoek dit eens uit voor jezelf.

De vraag die deze vrouw dus kreeg en de twijfel die ermee gepaard ging was dus helemaal niet onterecht. Hieruit kun je afleiden dat ze bijbelse geboden kenden en zich had verdiept in de gevaren van bloedtransfusie.

Mocht deze blog gebaseerd zijn op een echt verhaal dan hoop ik inderdaad niet dat deze vrouw de pillen heeft ingenomen.
Ik haal echter wel uit het verhaal dat het gaat om een Jehovah's getuigen.
Ze had dus eigenlijk moeten weten dat God altijd iedereen wilt vergeven.
Welke fout je ook gemaakt hebt of denkt te hebben gemaakt God zal, als je berouw hebt je altijd vergeven.
Lees Jesaja 1:18-19


Ik ben Bwerani
.....en een van Jehovah's getuigen

6 Jul, 19:36
Geloven kun je niet in maten.
Je gelooft altijd.
Ook zij die zeggen niet te geloven, geloven stellig dat ze nergens in geloven ;-) .


6 Jul, 17:23
Wat een blog..

bedankt voor het delen..
6 Jul, 11:55
Oef, wat een heftig verhaal.. ^o)
5 Jul, 20:46
Hoi,

God zegt ons om ons leven niet in de waagschaal te hangen. Tegelijk geeft hij ons ook de mogelijkheden van goede zorg.
Waarom zou je dan zo'n transfusie naast je neerleggen.
Daar is niets mis mee.
Als je alles maar wel doet met God in je gedachten en je leven.
Dan kun je alles aan Hem overlaten.
Met een gerust hart.
Ik hoop van harte dat je die God wel in je leven houd en Hem niet naast je slaappillen op je nachtkastje laat liggen, ...
je kunt dus niet met mate geloven.
Of je gelooft. Of je gelooft niet in de enige ware God. Een tussenweg is er niet.

Arnoud
5 Jul, 19:30
Het is prima om te geloven, maar dan wel in de Juiste Leer. Ik bied die Juiste Leer.
Ik sta in direkt kontakt met God en kan dus een garantie bieden dat Mijn Leer de Enige Juiste Leer is.

Larry
5 Jul, 11:04
Hoi Sish,
Ik vind het heel mooi geschreven.
Ik zat er helemaal in.
Ja religie heeft een hoop kapot gemaakt.
Ik wil graag even reageren met een blog wat ik zelf op mn hyves heb staan.
Ik weet niet of je zelf de bijbel hebt gelezen, want Jezus had zelf een hele grote hekel aan de religie en dogma's en zijn mening en woorden zijn onveranderd.
no name
Ik hoop dat je even de tijd neemt om dit te lezen.
HET LEVEN IN GOD BRENGT LEVEN VOORT EN GEEN REGELS!!
-----------------------------------------------

God wil ons leren leven in de liefde die Hij IS.

Niet zomaar een religie of een dogma,
maar een leven IN HEM.

Dat is zoveel meer dan wat je kunt doen,
zonder de heilige Geest.

Er is veel mogelijk in naam van Jezus.
Er is veel dat gedaan wordt door mensen
die in God geloven, maar die niet IN HEM zijn.

Wat is het verschil tussen een leven vanuit GOD ZELF
en een leven dat zonder diepe overgave aan Hem geleefd wordt?

Het is ECHTHEID.

Er is veel leugen en onechtheid die voortkomt als je leeft zonder de diepe eenheid met God, door zijn Geest.

Er is veel HYPOCRESIE die het gevolg is
van een leven dat niet IN HEM geleefd wordt.

God wil ons laten zien dat HIJ ECHTHEID wil.

De wereld heeft niets aan mensen die in God geloven,
maar die niet in diepe verbondenheid met God leven.

[b]Godsdienst heeft nog nooit iemand ten goede veranderd.


WAT ZEG JE???

Ja, ik herhaal het graag:

godsdienst op een menselijke manier, oftewel religie,
heeft nog nooit iets goeds bij een mens bewerkt.

Godsdienst is een menselijke manier om God zogenaamd te behagen,
maar in diepe onafhankelijkheid van God Zelf.

De religieuze mens is vol van zijn eigen geestelijkheid
en is vol trots. Valse nederigheid is er heel kenmerkend voor.

Echte godsdienst voor God is iets
wat je hele leven VULT met GOD ZELF.

En God is liefde, waarheid, vrijheid, kracht, vrede, enz.

God is geen religie!!!

Jezus is gekomen om mensen te laten zien
dat God een VADER is die de mensen wil veranderen
tot ze als zijn kinderen door het leven gaan.

Religie is wat God het meest bestrijdt.
Meer dan wat ook.

Wie heeft Jezus Christus gekruisigd?

De Romeinse soldaten die zonder God of gebod leefden?

Neen. Zij voerden enkel uit wat de RELIGIEUZE LEIDERS eisten.
Dezen waren de vijanden van Jezus.

De leiders die het volk dag na dag vertelden over God
en die spraken over de Messias en die een heel uitgebreide godsdienst
vol wetten en regels hadden bedacht,
zij waren de moordenaars van God
die mens was geworden in Jezus Christus.

Jezus liet zich uiteraard vrijwillig kruisigen,
want Hij zou op die manier het offer worden
voor de zonde van de mensheid.

Maar de mensen die Hem door vuile leugens verraadden,
die het volk met smerige lasterpraat opzetten TEGEN Jezus,
waren de leiders van de tempels en synagogen.

Bizar maar waar...

...

God is geen religie.

Dat moet je echt beseffen. Hij is niet mens geworden,in Jezus Christus, om je een volgeling van een godsdienst te maken.

Er zijn veel godsdiensten op aarde. Er wordt veel over gepraat.
Maar het volgen van Jezus Christus is LEVEN.
Het is echte overgave en diepe gehoorzaamheid aan de Heer zelf.

Niet aan de verstikkende eisen van een menselijke,
zelfs zogenaamd christelijke, religie.


Godsdienst die door mensen wordt bestuurd is DODELIJK.
Het maakt mensen door en door ziek.
Het maakt mensen vals en hypocriet.
Het is niet de weg van liefde en reinheid
.

Het is doen alsof in de kerk en doen alsof op straat.

HET BESTRIJDT ALLES EN IEDEREEN
DIE WERKELIJK MET GOD WIL LEVEN.

Dat klinkt heel bizar, maar de hele kerkgeschiedenis
is een opeenvolgende herhaling van hetzelfde drama:

mensen die door de Geest van God worden bezield,
worden met hand en tand bestreden door mensen
die de gevestigde religie controleren.

Daarom werd Jezus niet in een grote synagoge geboren,
maar in een vuile stal.

Daarom werden de volgelingen van Jezus
door de godsdienstige leiders fel vervolgd.

...

Niet iedereen die gebonden is door de valsheid van godsdienst
is door en door vals. God kent de harten en weet
wie er in zijn hart echt Hem zoekt.

Maar velen zijn gebonden door een systeem dat hen onecht maakt,
zonder dat ze het beseffen.

Als je echt de waarheid van Jezus wilt ervaren in je leven,
vraagt dat iets TOTAAL ANDERS dan een godsdienst navolgen.

Dat vraagt diepe overgave aan God zelf. Elke dag opnieuw.
Overgave en toewijding aan een Persoon.
Aan de bron van alle leven en liefde.

Een diep zoeken van zijn liefde, waarheid en goedheid.
Een volkomen toewijding aan de liefde van Jezus Christus.

God wil ons in die vrijheid brengen.

Als je echt Jezus gaat volgen, zul je merken
dat het iets geheel anders is dan wat de standaard kerk beleeft.

Niet elke kerk is uiteraard een hol van religie.
Er zijn gelukkig ook kerken waar men echt Gods Geest
de vrijheid geeft om Gods waarheid en vrijheid te laten werken.

Er zijn plaatsen waar God echt mensen kan veranderen,
door zijn waarheid en goedheid.

Maar God heeft wel veel MEER dan wat de kerk
in de westerse wereld meent te kennen van Hem.

Hij wil je vrij maken.
Om echt in Hem en door Hem te functioneren.

Dat kan enkel als je werkelijk je hart en je handen
laat zuiveren door de waarheid van Jezus.

GOD IS LICHT en er is in Hem geen duisternis.

Licht betekent diepe oprechtheid en waarheid.
Duisternis betekent leugen, onechtheid, hypocresie.
Dingen doen die het licht niet verdragen.
Mensen bedriegen, je eigen voordeel zoeken en daarvoor liegen,
zelfs al denk je dat je het goede doet.

Je kunt veel leugen hebben in je hart
en toch beweren dat je echt met God leeft.

Het is pas als je werkelijk gaat doen
wat God van je vraagt
en je oprecht de liefde van God gaat najagen,
dat je gaat ontdekken hoeveel leugen er in je hart verscholen is.

...

God heeft de mensheid de kans gegeven
om een KIND van Hem te worden, door Jezus Christus.

Maar dat is iets heel anders dan enkel naar de kerk gaan.
Dat is het leven met Hem en door Hem.

Jezus gaf ons de heilige Geest, als degene die ons wil leiden
naar de volle waarheid.

Jezus zei: Hij zal alles wat Hij zegt
UIT MIJ nemen en het aan jullie bekendmaken.
Hij zal je leiden in de vrijheid van de waarheid.

Hij zal je tot een echt gezond mens maken.
Hij zal je de vrede geven van God.
Hij zal je tot een licht maken, in deze donkere wereld.

Maar het kan enkel als je werkelijk je hart en je handen
laat zuiveren door Hem die licht is.

Als je werkelijk de liefde van God gaat zoeken
en IN PRAKTIJK BRENGT.

De Bijbel zegt het volgende over ware godsdienst:

:: Zuivere en onbevlekte godsdienst voor God, de Vader, is:
omzien naar wezen en weduwen in hun druk
en zichzelf onbesmet van de wereld bewaren ::
(Jakobus 1:27)

...

Laat de waarheid je ogen openen.

Wordt iemand die een kanaal is van de liefde van God.
En wees iemand die zuiver is van hart en handen.

Dit zegt de Bijbel over de mensen
die dicht bij God mogen leven:

:: Heer, wie mag in uw tempel wonen,
daar op uw heilige berg?
Alleen wie geen misstappen begaat
en ieder zijn recht gunt,
alleen iemand met een eerlijk hart;
iemand die geen kwaad spreekt,
zijn vrienden niet benadeelt,
zijn familie geen slechte naam bezorgt.

Hij mag in uw tempel wonen
die verwerpt wie u verwerpt,
die in ere houdt wie u in ere houdt;
een mens die zijn beloften nakomt,
al is het in zijn nadeel,
die geld uitleent
en geen rente vraagt;
iemand die zich niet laat omkopen,
niet getuigt tegen onschuldige mensen.
Wie zo leeft, kan niets overkomen ::
(Psalm 15)

.

:: Wie mogen de berg van de Heer bestijgen,
wie zijn heilige tempel binnengaan?
Wie rein zijn van hart en handen,
geen afgoden vereren,
geen valse eden afleggen.
Op hen rust de zegen van de Heer,
hij doet hun recht.
Zij zijn op zoek naar God,
zij zoeken u, God van Jakob ::
(Psalm 24:3-6)

...

Zie deze boodschap niet als een oordeel over jou.
Neem de liefde van God als doel van je leven.
Laat de liefde van God je hart en je handen zuiveren.

God is licht. Hij is waarheid.

Laat Hem je doel zijn.

Geef jezelf elke dag, en doorheen de dag
steeds weer geheel over aan de heilige Geest.
Stop met in je eigen kracht de wil van God te willen doen.
Dat schept religie zonder Gods echte goedheid die stroomt.

Geef jezelf over.
Laat de Heer van hemel en aarde
de BRON zijn van waaruit je alles doet.

:: Leun niet op je eigen inzicht,
maar vertrouw op de Heer met heel je hart.
Ken Hem in al je wegen,
dan zal Hij je paden recht maken ::
(Spreuken 3:5,6)

Hij is je Vader; laat Hem je Richting bepalen.
Durf Hem de basis, de bron,
de reden van je leven te laten zijn.

Dat zal je de vreugde en de vrijheid geven die je verlangt.

Jezus is gekomen om je tot een kind van God te maken.
Dat kan pas als je werkelijk je eigen meningen,
je eigen overtuigingen, je eigen religieuze denkbeelden
overgeeft aan de Heer en als je Hem
je hart laat veranderen.

Veel vrijheid gewenst!

Gebruikte bron:
David Sorensen (schrijver en fotograaf)
Real Life - God is ECHTER dan je denkt!
http://www.real-life.nl
[/b]
Dit is een geweldig mooie site met nog veel meer van dit soort liefdesbrieven.

Groetjes en succes met je mooie schrijftalent, Coby
4 Jul, 16:44
Heej, ik had het hier gisteren nog even met ons moeder over, maar eigenlijk was het ongeluk een 'geluk bij een ongeluk'. Het heeft haar ontwaakt uit de madness van een te extreme geloofsovertuiging; het heeft haar ogen doen openen :-| Misschien was dit zelfs wel een teken van de almachtige 'Alpha en de Omega'!!? Wie zal het zeggen..ik zeg alleen: toeval bestaat niet!
greatz Marky Mark
4 Jul, 14:36
een mens kan nooit teveel geloof hebben, maar dit heeft niks met geloof te maken, maar geen bloed transfusies zijn puur menselijke verzinsels. Toch vind ik het een mooi verhaal. Wel hoop ik dat deze vrouw blijft geloven, op een gezonde manier en niet weer 'doorslaat' naar een in mijn mening door mensen bedacht idee.
Het feit dat het nu mogelijk is om bloed te krijgen is in feite ook een gift van God, het ligt er maar net aan hoe je het bekijkt..
(k)