12 May, 16:01, 68 x viewed In het Walhalla waar ik (Faberyayo) even geleden was neergestreken was er behalve een prachtig uitzicht op Weezy F. Baby, die ondertussen zijn tijdloze klassieker van the Carter II Fireman alweer had ingezet, ook nog eens een bar. En niet zo maar een bar lieve lezers, nee, een bar met bediening, En niet zomaar bediening, nee, twee dames (mag ik ze lieftallig noemen? Ja dat mag) namen orders op en schonken ze uit, en, wait for it, GRATIS!!! Los daarvan werden er ook nog orientaalse frituur-snacks geserveerd, met bij behorende saus. Terwijl Wayne'tje beneden de diepte inging met zijn gitarra gezeten op een stoel, dromerig een reeks classics van zijn jongste EP Tha Leak voordragend (Prositute Flange, I Feel like Dying en meer), zat ik samen met Nalden en consorten te genieten van het goede leven en me af te vragen wat voor drama er uit zou breken als ik mijn glas de menigte in zou mikken. Terwijl ik de Flexican hoorde zeggen 'Fok it, ik ga gewoon twee Grey Goose met ijs bestellen', ronde Wayne zijn accapella verzie van Pussy Monster over een beatbox af en klonken de eerste noten van Stuntin' Like My Daddy, waarbij Birdman Sr het podium op geroepen werd. De man's gezichts-expressie was onduidelijk maar zelfs vanaf het balkon konden we de seconden-wijzer op zijn kanker-grote custom Birdman platina-horloge zien tikken. Het was dan ook tijd om me weer naar de backstage te spoeden, alwaar we the Best Rapper Alive eindelijk zouden mogen gaan interviewen.

Na wat geduw en getrek door het publiek heen konden we ons melden bij de oermensen die zo vanuit Professor Barabas zijn teletijd-machine een beveiligings-uniform ingeflitst waren en werden we door Greg meegenomen naar de ruimte waar het allemaal zou gaan gebeuren. In de grootste kleedkamer van het complex (er was een kapper aanwezig die zijn eigen Hennesy mee had en een antieke digitale camera) was het een drukte van jewelste; het leek er een bijenkorf van zenuwachtige hiphop-journalisten. De angst-scheetjes waren niet van de lucht; terwijl Sef stoicijns zijn enige vraag voor zichzelf bleef herhalen als een soort mantra, 'Where da lean at?', zocht Saul paniekerig naar de balpen waar hij zijn lievelings Opgezwolle-recensie mee had geschreven en oefende Shockwave zijn amerikaanse tongval nog even in de spiegel. Eindelijk was het moment daar, Wayne betrad de karige kleedkamer. Oh nee, het was zijn broertje, compleet met Louis Vuitton rugzak, en tattoos in zijn gezicht, my bad. Vervolgens was het hem wel, en terwijl de camera's alvast wat voorbereidende plaatjes schoten, stelde ik alvast een vraag, 'Weezy, can you hook us up with some lean?'. 'Ya'all, want some lean?' reciproceerde The Carter loom en lacherig, waarop ik kwam met een 'Yeah, we want a 2, a 4 or a 8!' (Lean is namelijk, lieve mensen, het hoestdrankje wat Wayne standaard uit zijn vuurvaste beker drinkt, en 2, 4 en 8 zijn de maten waar dit illegale versnaperingetje in komt) Wayne lachte me opnieuw een antwoord toe; eindelijk had ik met de beste man gecommuniceerd. Eigenlijk kon ik wel naar huis.

Een van de meegereisde wat oudere dames gooide Wayne nog even snel een designer-sjaaltje om de nek en iedereen werd gezeten om Weezy heen. Links zat Shockwave, die in zijn beste Busta Rhymes accent de domste vragen probeerde te stellen. Rechts zat Saul met een schoolschrift en een balpen de meest intelligente vragen te stotteren. Achterin zat Sef te stoned te zijn om zijn ene vraag te durven stellen. Rechts achter zaten, Faberyayo en Nalden, redders van de avond en bazen van het internet. Terwijl Saul over zijn zoveelste vraag struikelde, rende Fernando van URBNN struikelend de ruimte in, zo vol van journalistiek vuur en pretentieuze passie dat hij, aangekomen bij het zitgedeelte in eerste instantie per ongeluk (of expres) bij Shockwave op schoot ging zitten. Fernando verspilde tijd nog moeite en schoot meteen zijn eerste geniale vraag af op Wayne: 'Jay-Z zegt in een interview op internet dat je eerst een classic moet maken!'. Wayne trok zijn wenkbrauw op, schudde even met het ijs in zijn styrofoam-cup, en zei vervolgens half-zuchtend half-lachend 'Well, you know, my first album, Tha Block is Hot,..' 'Which was hot!' (voegde ik even snel toe) 'Thank you, my first album was 2 times platinum. I was also in a group, I don't, maybe you have heard of them, they were called The Hot Boyz, which had several platinum allbums and singles. So I know he ain't talkin' bout me!' Gelach alom.

Ineens viel het licht uit; het hoe en waarom blijft tot op de dag van vandaag onduidelijk maar er gaan geruchten dat The Flexican, als een soort visuele ode aan Wayne's tweede album Lights Out, het lichtknopje om heeft gegooid. Lights out! Schalde het ook nog even door de nu ook donkere ruimte. Op het moment dat het licht weer aansprong mocht ik als laatste nog even een vraag stellen. Gekweld door alle domheid en de stress om me heen besloot ik te eindigen met een goede vraag. 'When did you first realize you were the legendary artist that you are?' Even dacht hij na en keekt hij weer in zijn zelf-meegenomen koel-houdende beker gevuld met 'tropical punch', toen keek hij me aan zei: 'Just now. Just when you said it.'
Vervolgens mocht iedereen nog met de kleine man op de foto, en nam ik nog even de tijd om ook solo met de beste man op de gevoelige plaat vastgelegd te worden als aandenken aan de hardste avond die ik in tijden gehad had. Hierna wed iedereen redelijk tot zeer hardhandig en onvriendelijk de backstage uit-gebonjourd terwijl Wayne immer lachend een afscheidje zwaaide.

Epiloog

High van de hele avond dropen we af via de artiesten-uitgang en terwijl sommige mensen nog tegen de HMH stonden te pissen had Flexican al weer een taxi-busje aangehouden. Toen we er met zijn allen in probeerden te gaan zitten, bleken de taxi reeds twee negers uit Groningen naar een hotel te vervoeren. Gelukkig konden we bij elkaar op schoot. Toen Nalden zijn video-opname van Wayne terug ging kijken onderbrak een van de Groningers abrubt zijn telefoon gesprek: 'Eh, deze man weet wel hoor!' Loerend op Nalden zijn schermpje begon hij op te scheppen over zijn verovering aan de andere kant van de lijn die ging komen in haar 'stringetje'. Vanaf de achterbank waar ruim plek was voor 2 dwergen, maar niet echt voor 3 reuzen uit de game, hoorde ik Nalden de Groninger manen om de telefoon op speaker te zetten. Uit de boxjes van zijn fliptop-model sprak een aller-aardigste vrouwen stem: 'Je hebt toch wel je fiets-sleutel bij je he? Zodat je naar huis kan fietsen straks?' en weg was de illusie. Vlak voor dat we aan kwamen bij hun hotel liet de beste man ook nog even een filmpje zien op zijn te-le-le; een donkerbruine vlek die later een piemel bleek en in iemands mond verdween. Verbazing maakte plaats voor een oorverdovend gejoel en de mannen uit Groningen werden, overladen door boks' afgezet bij hun onderkomen voor de nacht. Wayne gonsde nog na in een ieder zijn hoofd. Sommige mensen gingen nog naar de Myspace-afterthought die die avond in het centrum was, maar ik? Ik ging de buzz van The Fireman niet laten blussen door een paar Cool Kids. - F tot de aka P. Fabergé

# Lil´Wayne Backstage Video
# Lil´Wayne Interview (2/3)
# Lil´Wayne Interview (1/3)
Check out other blogs here!Nalden

Flag as offensive