Member details
 
8 May, 16:06, 1403 x viewed Het is broeierig warm. De zon brandt op onze blote armen. Ik verheug me op de net aangeschafte salmiaklolly’s die in mijn tas op me wachten. We zien de internationale trein met een gevaarlijk hoge snelheid voorbij razen. De doffe klap die daar volgens ons niet bij hoort, doet onze wenkbrauwen fronzen. De stofwolk die er voor de slagbomen ontstaat, voelt dreigend.

“Wat was dat?”, vraagt Collega geschrokken.
“Wat gebeurde daar?”, zeg ik angstig.

Alsof we al weten dat er net iets ondraaglijk ergs is gebeurd, lopen we naar het spoor. Het hysterische meisje dat het spoor oversteekt, bevestigt onze bange vermoedens. Er heeft zich hier zojuist een compleet drama voltrokken. De brandende zon op mijn blote armen kan het kippenvel dat overal ontstaat niet verdrijven. Ik heb het ijskoud.

“Wat is er aan de hand?”, vraag ik tegen beter weten in aan niemand in het bijzonder. “Moeten we de politie bellen?”.

De hysterische ambulancegeluiden en het plotselinge oprukken van haastige politieagenten laten me geloven dat dat niet meer nodig is.

“Laten we gaan”, zegt Collega. Ik knik, slik en zet snel mijn zonnebril op.

“We kunnen hier niets doen”, menen we.

Ons kantoor kijkt uit op het spoor. Manager vergadert vanmiddag ergens anders. Hij wil niet uitkijken op het spoor waar het jonge meisje haar leven liet en waar hulpverleners met grote blauwe zakken langs het spoor lopen. Af en toe bukken ze, om iets in de blauwe zak te stoppen.

Het meisje wilde de trein nog even halen. Ze kroop met fiets en al onder de spoorbomen door. Nu is haar leven voorbij.

Ik kan me slecht concentreren die middag. Ik denk aan het meisje, haar zusje en de ouders die radeloos zijn van verdriet. Af en toe kijk ik naar het spoor waar de ramp zich voltrok.

Het hele bedrijf is die middag ontspoord. Door het meisje dat voor altijd jong blijft en het intens, diepe verdriet dat zij achterlaat bij haar familie en vrienden. Bij hen die van haar hielden.

Wij leven mee. Met de dood van een meisje en met de mensen die missen.








Check out other blogs here!Aefke
   Flag as offensive
Tags (i)
The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog.
 
yesterday, 22:45
Jeetje wat verschrikkelijk..!
Wednesday, 11:46
tjah...dat meisje hoorde bij de aangetrouwde famillie van mijn broer.
zulke verhalen lijken altijd zo op afstand he,maar dit voelt zo dichtbij...zo confronterend dat de realiteit soms zo kneiter hard kan zijn...klappen vallen overal.
17 jaar en even snel je nieuwe jurk voor het examenfeest willen ophalen...hoe zuur kan het soms zijn.
vandaag word ze begraven,wens haar ouders en iedereen om haar heen veel sterkte...
Tuesday, 18:18
ik heb ook een vriend verloren op die manier , zo iets vergeet je nooit meer het vreet aan je , want de vraag ....waarom??blijft aan je knagen , ik zal nooit weten waarom dat nam hij mee die nacht voor altyd...channy:-(
Monday, 11:05
Niet te geloven he het kan snel gaan.
Ik hoop dat je er niet al te veel last van hebt want het is nogal heftig Groet Cor
Monday, 08:49
*slik*!

" , schrijven. Veel schrijven. Overal en altijd."
Zéker blíjven doen!
Eerlijk en onbevangen beschrijven van hilarisch tot dramatisch is een groot talent en dat heb je absoluut.

Respect!


10 May, 18:13
Ik kreeg er kippenvel van!! Jeetje wat een verhaal!!
10 May, 18:05

:-(
10 May, 14:33
Heftig om dit van dichtbij mee te maken..
10 May, 10:52
Heftig.. :-(
10 May, 09:27
Vreselijk als zo iets gebeurd.
Het leven is zo kort en wordt bepaald door keuzes die je in een seconde maakt.
We staan er alleen niet bij stil dat sommige keuzes grote gevolgen kunnen hebben.
Veel sterkte voor de familie om dit grote verlies te kunnen begrijpen. (u)

huubke
10 May, 06:10
Aefke wens je heel veel sterkte. Tis niet niks om zo iets van dichtbij mee te maken.
10 May, 00:30
Het is inderdaad erg als er iemand jong om het leven komt, maar het klinkt misschien hard, maar waarom gaan mensen altijd onder gesloten slagbomen door? in amsterdam ook al vaak gebeurd en dan de sneltram maar de schuld geven, als ze het wel had overleeft had ze nog de trein gemist, ze word dan echt niet meegenomen, heb het zelf nog niet meegemaakt, maar het kan met als conducteur in opleiding ook overkomen en als je dan hoort dat het niet eens zelfmoord is word het er niet makkelijker van.
Maar voor de familie en nabestaande heel veel sterkte.
9 May, 22:46
IK LAS HET GISTEREN OP TELETEKST TRAGISCH VOOR HET MEISJE EN DE FAMILIE HE.

MAAR OOK DE SCHRIK VOOR JOU BEGRIJP HET BEST WEL DAT EJ JE NIET KON CONCENTREREN.
Krabbelstart.nl
9 May, 20:43
heftig verhaal....
9 May, 14:36
jeetje ik zit hier nu zelf helemaal met vochtige oogjes...
kan amper mijn beeldscherm meer lezen...

Al ken je die persoon niet, toch doet het je heel wat...
en ik denk dat je dat ook niet kunt vergeten...